Adhyaya 100

Verse 1

विष्णुरुवाच । नर्मदायास्तटे रम्ये वटे तिष्ठति वै पिता । विज्वलोऽपि समायातः पितरं प्रणिपत्य सः

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– နရ္မဒါမြစ်၏ လှပသော ကမ်းပါး၌ ဗန်ညန်ပင်အောက်တွင် အဖသည် အမှန်တကယ် နေထိုင်နေ하였다။ ဗိဇ္ဝလလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာပြီး အဖကို ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်ကာ ဂါရဝပြု하였다။

Verse 2

वासुदेवाभिधानस्य स्तोत्रस्यापि महामतिः । समाचष्टे स धर्मात्मा महिमानं पितुः पुरः

ဓမ္မတရားရှိ၍ ဉာဏ်ကြီးသော ထိုသူသည် ထို့နောက် အဖ၏ရှေ့တွင် ‘ဝါစုဒေဝါဘိဓာန’ ဟုခေါ်သော စတိုးတရ၏ မဟိမကို ရှင်းလင်းပြောကြား하였다။

Verse 3

यथा विष्णुः समागत्य ददौ तस्मै वरं शुभम् । तत्सर्वं कथयामास सुप्रसन्नेन चेतसा

ထို့နောက် စိတ်အလွန်တည်ငြိမ်၍ ပျော်ရွှင်သည့် စိတ်ဖြင့် အရာအားလုံးကို ပြောပြ하였다—ဗိဿနု မည်သို့ ရောက်လာပြီး မင်္ဂလာရှိသော ဝရကို မည်သို့ ပေးသနည်းဟူ၍။

Verse 4

कुंजलोपि च वृत्तांतं समाकर्ण्य स भूपतेः । हर्षेण महताविष्टः पुत्रमालिंग्य विज्वलम्

မင်းကြီး၏အကြောင်းအရာကို ကြားသိပြီးနောက် ကုဉ္ဇလာလည်း မဟာဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၍ သားကိုဖက်ကာ ပီတိဖြင့် တောက်ပလင်းလက်လာ하였다။

Verse 5

आह पुण्यं कृतं वत्स त्वया राज्ञे महात्मने । उपकारं महापुण्यं वासुदेवस्य कीर्तनात्

သူကဆိုသည်– “ချစ်သားရေ၊ မဟာစိတ်ရှိသော မင်းကြီးအတွက် သင်သည် ပုဏ္ဏကောင်းမှုကို ပြုခဲ့ပြီ။ ဤကူညီမှုသည် အလွန်သန့်ရှင်းသော မဟာပုဏ္ဏဖြစ်သည်၊ ဝါစုဒေဝ၏ ကီရတနာ(ချီးမွမ်းသီဆိုခြင်း)မှ ပေါ်ထွန်းလာသောကြောင့်ပင်။”

Verse 6

एवमाभाष्य तं पुत्रमाशीर्भिरभिनंद्य च । पुत्रं देवसमोपेतं स्तुत्वा चैव पुनः पुनः

ဤသို့ သားကို ပြောဆိုပြီးနောက် မင်္ဂလာအာရှီဝါဒများဖြင့် ချီးကျူးကာ၊ နတ်သဘောဂုဏ်ရည်များနှင့် ပြည့်စုံသော ထိုသားကို ထပ်ခါထပ်ခါ စတုတိပြုလေ၏။

Verse 7

स्थितः सरित्तटे रम्ये च्यवनस्योपपश्यतः । एतत्ते सर्वमाख्यातं तेषां वृत्तं महात्मनाम्

ချျဝန၏ ရှေ့မှောက်၌ မြစ်ကမ်းအလှပေါ်တွင် ရပ်လျက်၊ မဟာသတ္တဝါတို့၏ အကျင့်အကြံအပြုအမူအကြောင်း အပြည့်အစုံကို ယခု သင်အားလုံးဝ ပြောပြပြီးပြီ။

Verse 8

वैष्णवानां महाराज अन्यत्किं ते वदाम्यहम् । वेन उवाच । अमृतं शंखपात्रेण पानार्थं मम चार्पितम्

“မဟာရာဇာ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့အကြောင်း သင်အား ငါက နောက်ထပ် ဘာပြောရမည်နည်း?” ဟုဆို၏။ ဝေနက “သင်္ခပാത്രဖြင့် သောက်ရန် အမృతကို ငါ့အား အပ်နှံပူဇော်ထားသည်” ဟု ပြော하였다။

Verse 9

तस्मात्कस्य न च श्रद्धा पातुं मर्त्यस्य भूतले । उत्तमं वैष्णवं ज्ञानं पानानामिह सर्वदा

ထို့ကြောင့် ဤမြေပြင်ပေါ်၌ နေထိုင်သော မရဏသတ္တဝါ မည်သူက ဤအရာကို သောက်သုံး—ဆိုလိုသည်မှာ လက်ခံယူရန်—ယုံကြည်သဒ္ဓါ မရှိနိုင်ပါမည်နည်း။ ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဉာဏ်ပညာသည် သောက်သုံးထိုက်သော အရာတို့အနက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 10

त्वयैवं कथ्यमानस्य पाने तृप्तिर्न जायते । श्रोतुं हि देवदेवेश मम श्रद्धा विवर्द्धते

သင်ဤသို့ ပြောကြားနေသော်လည်း ကျွန်ုပ်အတွက် သောက်သုံးသကဲ့သို့ပင် တင်းတိမ်မှု မပေါ်ပေါက်ပါ။ ဟေ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ကျွန်ုပ် နားထောင်လေလေ သဒ္ဓါက ပိုမိုတိုးပွားလေလေ ဖြစ်၏။

Verse 11

कथयस्व प्रसादान्मे कुंजलस्यापि चेष्टितम् । महात्मना किमुक्तं च चतुर्थं तनयं प्रति

ကရုဏာတော်ဖြင့် ကုဉ္ဇလ၏ လုပ်ရပ်များကိုလည်း ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ၊ ထို့ပြင် ထိုမဟာတ္မာက စတုတ္ထသားအပေါ် မည်သို့ ဆိုခဲ့သည်ကိုလည်း ပြောပါ။

Verse 12

तत्त्वं सुविस्तरादेव कृपया कथयस्व मे । श्रीभगवानुवाच । श्रूयतामभिधास्यामि चरित्रं कुंजलस्य च

“ကရုဏာတော်ဖြင့် တတ္တဝကို အလွန်အသေးစိတ် ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပါ။” သီရိဘဂဝန် မိန့်တော်မူသည်– “နားထောင်လော့—ယခု ကုဉ္ဇလ၏ ဇာတ်ကြောင်းကိုလည်း ငါ ပြောကြားမည်။”

Verse 13

बहुश्रेयः समायुक्तं चरित्रं च्यवनस्य च । इदं पुण्यं नरश्रेष्ठ आख्यानं पापनाशनम्

ဟေ လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ကောင်းကျိုးများစွာနှင့် ပြည့်စုံသော ဤပုဏ္ဏကထာသည် စျဝန၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဤသည် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်ပြီး အပြစ်တို့ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 14

यः शृणोति नरो भक्त्या गोसहस्रफलं लभेत्

ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်သူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 100

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे शततमोऽध्यायः

ဤသို့ သန့်ရှင်းသော သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ဝေနောပာချာနအတွင်း၊ ဂုရုတီရ္ထ မဟာတ္မ្យ၌ ပါဝင်သော ချျဝနဇာတ်ကြောင်း အခန်းတစ်ရာမြောက်သည် ပြီးဆုံး၏။