Adhyaya 1

Verse 1

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे शिवशर्मचरिते प्रथमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ (Bhūmi-khaṇḍa) တွင် “ရှီဝရှර්မာ (Śivaśarmā) ၏ ဇာတ်ကြောင်း” ဟူသော ပထမအခန်းသည် ပြီးဆုံးလေ၏။

Verse 2

केचित्पठंति प्रह्लादं पुराणेषु द्विजोत्तमाः । पंचवर्षान्वितेनापि केशवः परितोषितः

ဒွိဇတို့အနက် အထူးကောင်းမြတ်သူအချို့က ပုရာဏများတွင် ပရဟ္လာဒ (Prahlāda) ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ရွတ်ဖတ်ကြသည်။ ကေရှဝ (Keśava) သည် အသက်ငါးနှစ်သာရှိသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးကြောင့်ပင် စိတ်တော်ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 3

देवासुरे कथं प्राप्ते हरिणा सह युध्यति । निहतो वासुदेवेन प्रविष्टो वैष्णवीं तनुम्

နတ်တို့နှင့် အသူရတို့၏ ပဋိပက္ခ ပေါ်ပေါက်သော်၊ သူသည် ဟရိနှင့်အတူ မည်သို့ စစ်တိုက်ခဲ့သနည်း။ ဝါစုဒေဝက သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ သူသည် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ဝိုင်ෂ္ဏဝီ ရုပ်သဏ္ဌာန်သို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 4

सूत उवाच । कश्यपेन पुरा ज्ञातं कृतं व्यासेन धीमता । ब्रह्मणा कथितं पूर्वं व्यासस्याग्रे स्वयं प्रभोः

စူတက ပြော၏— “ရှေးကာလ၌ ဤအကြောင်းကို ကশ্যပက သိရှိခဲ့သည်။ ဉာဏ်ပညာကြီးသော ဗျာသက စီစဉ်ရေးသားခဲ့သည်။ ထို့မတိုင်မီ အရှင်ဘြဟ္မာက ဗျာသ၏ရှေ့တွင် ကိုယ်တိုင် ဟောကြားခဲ့သည်။”

Verse 5

तमेवं हि प्रवक्ष्यामि भवतामग्रतो द्विजाः । संदेहकारणं जातं छिन्नं देवेन वेधसा

ထို့ကြောင့် ငါသည် သင်တို့ရှေ့၌၊ ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏတို့၊ အမှန်တကယ် ရှင်းလင်းဟောကြားမည်။ ပေါ်ပေါက်လာသော သံသယ၏ အကြောင်းရင်းကို သန့်ရှင်းသော ဖန်ဆင်းရှင် ဝေဓသ (ဘြဟ္မာ) က ဖြတ်တောက်ပြီးပြီ။

Verse 6

व्यास उवाचः । शृणु सूत महाभाग ब्रह्मणा परिभाषितम् । प्रह्लादस्य यथा जन्म पुराणेप्यन्यथा श्रुतम्

ဗျာသက ပြော၏— “ကံကောင်းသော စူတရေ၊ ဘြဟ္မာက ရှင်းလင်းဟောကြားထားသမျှကို နားထောင်လော့။ ပရဟ္လာဒ၏ မွေးဖွားခြင်းသည် မည်သို့ဖြစ်သနည်း—အခြား ပုရာဏများတွင်ပင် မတူကွဲပြားစွာ ကြားရသကဲ့သို့ပင်။”

Verse 7

जातमात्रः सर्वसुखं वैष्णवं मार्गमाश्रितः । महाभागवतश्रेष्ठः प्रह्लादो देवपूजितः

မွေးဖွားချိန်မှစ၍ ပရဟ္လာဒသည် ဝိုင်ෂ္ဏဝ မာဂ္ဂကို အားကိုးလျက် မင်္ဂလာအပေါင်းနှင့် စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိ하였다။ မဟာဘဂဝတတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ပရဟ္လာဒကို နတ်တို့ပင် ပူဇော်ကန်တော့ကြ၏။

Verse 8

विष्णुना सह युद्धाय सपुत्रः संगरंगतः । निहतो वासुदेवेन प्रविष्टो वैष्णवीं तनुम्

သားနှင့်အတူ သူသည် ဗိဿဏုနှင့် စစ်ဆင်ရန် စစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်하였다။ ဝါစုဒေဝက သတ်ဖြတ်သဖြင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝ သဘောတရားသို့ ဝင်ကာ မောက္ခကို ရရှိ하였다။

Verse 9

सृष्टिभावं शृणुष्व त्वमस्यैव च महात्मनः । संगरं प्राप्य पुत्राद्यैर्विष्णुना सह वीर्यवान्

ဤမဟာအတ္တမ၏ ဖန်ဆင်းခြင်း/ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း အကြောင်းကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။ သူသည် သတ္တိပြည့်ဝ၍ သားတို့နှင့် အခြားသူများနှင့်တကွ ဗိဿဏုနှင့်အတူ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 10

प्रविष्टो वैष्णवं तेजः संप्राप्य स्वेन तेजसा । पुराकल्पे महाभाग यथा जातः स वीर्यवान्

မိမိ၏ တေဇောဓာတ်ဖြင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝ တေဇကို ရရှိကာ ထိုတေဇထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။ အို မဟာဘဂ္ဂ၊ အတိတ်က ကလ္ပတစ်ခေတ်၌လည်း သူသည် ထိုသို့ပင် သူရဲကောင်းအင်အားပြည့်ဝစွာ မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 11

वृत्तांतं तस्य वीरस्य प्रवक्ष्यामि समासतः । पश्चिमे सागरस्यांते द्वारका नाम वै पुरी

ထိုသူရဲကောင်း၏ အကြောင်းအရာကို ငါ အကျဉ်းချုပ် ပြောမည်။ သမုဒ္ဒရာ၏ အနောက်ဘက် အဆုံးတွင် ဒွာရကာ ဟူသော မြို့တော်တစ်မြို့ ရှိသည်။

Verse 12

सर्वऋद्धिसमायुक्ता सर्वसिद्धिसमन्विता । तस्यामास्ते सदा देवो योगज्ञो योगवित्तमः

ထိုမြို့သည် ရိဒ္ဓိ (စည်းစိမ်) အစုံနှင့် ပြည့်စုံ၍ စိဒ္ဓိ (အထူးအောင်မြင်မှု) အားလုံးနှင့်လည်း တကွရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ဘုရားသခင်သည် အမြဲတမ်း တည်ရှိတော်မူ၏—ယောဂကို သိသူ၊ ယောဂကို အမှန်တကယ် နားလည်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။

Verse 13

शिवशर्मेति विख्यातो वेदशास्त्रार्थकोविदः । तस्यापि पंचपुत्रास्तु बभूवुः शास्त्रकोविदाः

သူသည် «ရှီဝရှာမန်» ဟူသောနာမဖြင့် ထင်ရှား၍ ဝေဒနှင့် သာස්တရတို့၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူ၌ သားငါးယောက်ရှိပြီး အားလုံး သာස්တရပညာ၌ ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 14

यज्ञशर्मा वेदशर्मा धर्मशर्मा तथैव च । विष्णुशर्मा महाभागो नूनं तत्कर्मकोविदः

ယဇ္ဉရှာမား၊ ဝေဒရှာမား၊ ထို့အတူ ဓမ္မရှာမား၊ နှင့် ကံကောင်းသော ဝိෂ္ဏုရှာမား—အမှန်တကယ် သူတို့သည် သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်၌ ကျွမ်းကျင်၍ ဉာဏ်မြင်ရှိကြသည်။

Verse 15

पंचमः सोमशर्मेति पितृभक्तिपरायणः । पितृभक्तिं विना चैव धर्ममन्यं द्विजोत्तमाः

ပဉ္စမမြောက်သည် «ဆိုမရှာမန်» ဟုခေါ်၍ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအပေါ် ဘက္တိ၌ အပြည့်အဝ အားထားသူ ဖြစ်သည်။ ဟေ ဒွိဇိုတ္တမ၊ ပိတೃဘက္တိ မရှိလျှင် အခြားသော ဓမ္မ မရှိသကဲ့သို့ပင်။

Verse 16

न विदंति महात्मानस्तद्भावेन तु भाविताः । तेषां तु भक्तिं संपश्यञ्छिवशर्मा द्विजोत्तमः

ထိုမဟာတ္မာတို့သည် ထိုဘဝ (bhāva) တည်းဟူသော စိတ်သဘောဖြင့် ပြည့်ဝ၍ အခြားအရာကို မမြင်မိကြ။ သို့သော် ဒွိဇိုတ္တမ ရှီဝရှာမန်သည် သူတို့၏ ဘက္တိကို မြင်သဖြင့် (စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားတုံ့ပြန်လေ၏)။

Verse 17

चिंतयामास मेधावी निष्कर्षिष्ये सुरोत्तमान् । पितृभक्तेषु यो भावो नैतेषां मनसि स्थितः

ပညာရှိသူက စဉ်းစားလေသည်—«ငါသည် နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးကို ထုတ်ဖော်မည်။ အကြောင်းမူကား ပိတೃဘက္တိရှိသူတို့၌ ရှိသော ရိုသေသဒ္ဓါ၏ ဘဝ (bhāva) သည် ဤသူတို့၏ စိတ်၌ မတည်ရှိ»။

Verse 18

यथा जानाम्यहं चाथ करिष्ये बुद्धिपूर्वकम् । विष्णोश्चैव प्रसादात्स सर्वसिद्धिर्बभूव ह

ငါနားလည်သကဲ့သို့ ထိုနောက် ဉာဏ်ပညာဖြင့် စဉ်းစားကာ လုပ်ဆောင်မည်။ ထို့ပြင် သီရိဗိဿဏု၏ ကရုဏာကြောင့် အောင်မြင်မှုအပြည့်အစုံသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 19

सद्भावं चिंतयामास अंजनार्थं द्विजोत्तमाः । उपायं ब्राह्मणश्रेष्ठस्तपसस्तेजसः किल

ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့သည် သန့်ရှင်းသောစိတ်ဖြင့် အဉ္ဇန (ကုသရေး မျက်စိဆေး/ဆူမား) ရယူရန် စဉ်းစားကြ၏။ အမှန်တကယ် ထိုဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်သည် တပဿာမှ ထွန်းလင်းသောတေဇဖြင့် နည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို တီထွင်၏။

Verse 20

चकार सोप्युपायज्ञो मायया ब्रह्मवित्तमः । तेषामग्रे ततो व्याजं शिवशर्मा व्यदर्शयत्

သူလည်း—နည်းလမ်းများတွင် ကျွမ်းကျင်၍ ဗြဟ္မန်ကို သိမြင်သူတို့အနက် အထွတ်အမြတ်—မာယာအားဖြင့် လှည့်ကွက်တစ်ရပ်ကို အသုံးချ၏။ ထို့နောက် သူတို့ရှေ့တင်ပင် ရှိဝရှာမာက အကြောင်းပြချက်တစ်ရပ် (လှည့်စားမှု) ကို ပြသ၏။

Verse 21

महता ज्वररोगेण मृता माता विदर्शिता । तैस्तु दृष्टा मृता माता पितरं वाक्यमब्रुवन्

ပြင်းထန်သော ဖျားနာရောဂါကြောင့် သေဆုံးသွားသော မိခင်ကို (သူတို့အား) ပြသခဲ့သည်။ မိခင်ကို သေဆုံးနေသည်ဟု မြင်ပြီးနောက် သူတို့သည် ဖခင်အား ဤစကားများကို ပြောကြ၏။

Verse 22

ययावयं महाभाग गर्भोदरे प्रवर्द्धिताः । कलेवरं परित्यज्य स्वयमेव गता क्षयम्

အို မဟာဘဂ္ဂ! ကျွန်ုပ်တို့လည်း မိခင်ဝမ်းအတွင်း ကြီးပြင်းလာပြီးနောက် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ကာ ကိုယ်တိုင်ပင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်သွားကြ၏။

Verse 23

अपहाय गता सेयं स्वर्गे तात किमुच्यते । शिवशर्मोपरिभवं पुत्रं भक्तिपरायणम्

သူ့ကို စွန့်ပစ်၍ မိန်းမသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားလေပြီ—ချစ်သားရေ၊ ထပ်မံ ဘာပြောရဦးမည်နည်း? သို့ရာတွင် ရှိဝရှာမန်မှ မွေးဖွားသော သားသည် ဘက္တိ၌ အပြည့်အဝ အနုမြတ်နေ၏။

Verse 24

यज्ञशर्माणमाहूय इत्युवाच द्विजोत्तमः । शिवशर्मोवाच । अनेनापि सुतीक्ष्णेन शस्त्रेण निशितेन वै

ယဇ္ဉရှာမန်ကို ခေါ်ယူပြီးနောက်၊ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူက ဤသို့ ပြော၏။ ရှိဝရှာမန်က ဆိုသည်– “ဤအလွန်ထက်မြက်၍ ကောင်းစွာ ချွန်ထားသော လက်နက်ဖြင့်ပင် အမှန်တကယ်…”

Verse 25

विच्छिद्यांगानि सर्वाणि यत्र तत्र क्षिपस्व ह । तत्कृतं तेन पुत्रेण यथादेशः श्रुतः पितुः

“သူ၏ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို ဖြတ်တောက်၍ ဒီမှာဟိုမှာ ပစ်ချလိုက်!”—ဟု ဖခင်၏ အမိန့်ကို ကြားသည့်အတိုင်း သားက ထိုအမိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်လေ၏။

Verse 26

समायातः पुनः पश्चात्पितरं वाक्यमब्रवीत् । यथादिष्टं त्वया तात तत्सर्वं कृतवानहम्

နောက်တစ်ဖန် ပြန်လာပြီး သူသည် ဖခင်အား ဤစကားကို ပြော၏– “အဖေချစ်ရေ၊ သင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ အားလုံးကို ကျွန်ုပ် ပြုလုပ်ပြီးပါပြီ။”

Verse 27

समादिश ममान्यच्च कार्यकारणमद्य च । तच्च सर्वं करिष्यामि दुर्जयं दुर्लभं पितः

အဖေ၊ ယနေ့ပင် ထပ်မံ လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာနှင့် ထိုအရာ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မိန့်ကြားပါ။ အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲသည့်အရာ၊ ရယူရန် ရှားပါးသည့်အရာပင်ဖြစ်စေ အားလုံးကို ကျွန်ုပ် ဆောင်ရွက်အောင်မြင်မည်၊ အဖေ။

Verse 28

तमाज्ञाय महाभागं पितृभक्तं स च द्विजः । निश्चयं परमं ज्ञात्वा द्वितीयस्य विचिंतयन्

သူ့ကို မဟာဘဂ္ဂ၊ ဘိုးဘွားပူဇော်သက်ဝင်သူဟု သိမြင်သဖြင့် ထိုဗြာဟ္မဏသည် အမြင့်ဆုံးသော သေချာမှုကို သတ်မှတ်ပြီးနောက် ဒုတိယလမ်းကြောင်းကို စဉ်းစားလေ၏။

Verse 29

वेदशर्माणमाहूय गच्छ त्वं मम शासनात् । स्त्रिया विना न शक्नोमि स्थातुं कंदर्पमोहितः

ဝေဒရှရ္မန်ကို ခေါ်လာပြီး ငါ၏ အမိန့်အတိုင်း ချက်ချင်းသွားလော့။ ကာမဒေဝ၏ မောဟာကြောင့် မိန်းမမရှိဘဲ ငါ မနေနိုင်။

Verse 30

मायया दर्शिता नारी सर्वसौभाग्यसंपदा । एनामानय वत्स त्वं ममार्थे कृतनिश्चयः

ငါ၏ မာယာအာဏာဖြင့် ကံမင်္ဂလာအပေါင်းစုံ ပြည့်ဝသော မိန်းမတစ်ဦးကို သင်မြင်ရအောင် ပြထားသည်။ သားရေ၊ ငါ့အတွက် အတည်ပြုဆုံးဖြတ်၍ သူမကို ဒီသို့ ခေါ်လာလော့။

Verse 31

एवमुक्तस्तथा प्राह करिष्ये तव सुप्रियम् । पितरं तं नमस्कृत्य तामुवाच गतस्ततः

ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော် သူက “သင်အတွက် အလွန်နှစ်သက်စရာကို ငါ ပြုမည်” ဟု ပြန်ဆို၏။ ထို့နောက် ဖခင်ကို ဦးချပြီး သွားကာ သူမအား စကားပြောလေ၏။

Verse 32

त्वां देवि याचते तातः कामबाणप्रपीडितः । अतस्त्वं जरया युक्ते प्रसादसुमुखी भव

အို ဒေဝီ၊ ကာမ၏ မြားတံများကြောင့် နာကျင်နေသော သင်၏ ဖခင်က သင့်ကို တောင်းပန်လျက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အိုမင်းခြင်းနှင့် တွဲလျက်ရှိသော်လည်း ကရုဏာပြု၍ ကြင်နာသော မျက်နှာဖြင့် သူ့ထံ လှည့်ပါ။

Verse 33

भज त्वं चारुसर्वांगि पितरं मम सुंदरि । एवमाकर्णितं तस्य मायया वेदशर्मणः

အို လှပသော ကိုယ်အင်္ဂါစုံလင်သည့် မိန်းမရေ၊ ငါ့အဖကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ပါ။ ထိုစကားကို ကြားသော် ဝေဒရှာမန်သည် သူမ၏ မာယာအာနုభာဝကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရ၏။

Verse 34

स्त्र्युवाच । जरया पीडितस्यापि नैवेच्छामि कदाचन । सश्लेष्ममुखरोगस्य व्याधिग्रस्तस्य सांप्रतम्

မိန်းမက ပြောသည်—“အိုမင်းခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်နေသော်လည်း ငါသည် သူ့ကို မည်သည့်အခါမျှ မလိုလား။ အထူးသဖြင့် ယခုကာလတွင် ချွဲနှင့် ပါးစပ်ရောဂါများကြောင့် ဒုက္ခရောက်ကာ လက်ရှိတွင် ရောဂါတက်နေသည်”။

Verse 35

शिथिलस्यापि चार्तस्य तस्य वृद्धस्य संगमम् । भवंतं रंतुमिच्छामि करिष्ये तव सुप्रियम्

သူသည် အားနည်း၍ ဒုက္ခရောက်ကာ အိုမင်းနေသော်လည်း ငါသည် သူနှင့် မပေါင်းဆုံလို။ ငါသည် သင်နှင့် ရမဏာပျော်ရွှင်လိုသည်; သင်အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသည့်အရာကို ငါ ပြုလုပ်ပေးမည်။

Verse 36

भवंतं रूपसौभाग्यैर्गुणरत्नैरलंकृतम् । दिव्यलक्षणसंपन्नं दिव्यरूपं महौजसम्

သင်သည် ရုပ်ရည်ကံကောင်းခြင်းနှင့် ရတနာတူသော ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ ဒိဗ္ဗလက္ခဏာများပြည့်စုံ၍ ဒိဗ္ဗရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် မဟာတေဇောဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်၏။

Verse 37

किं करिष्यसि तातेन वृद्धेन शृणु मानद । ममांगभोगभावेन सर्वं प्राप्स्यसि दुर्लभम्

အို ချစ်သူ၊ အိုမင်းသောသူနှင့် သင်ဘာလုပ်မည်နည်း? နားထောင်ပါ၊ ဂုဏ်ပေးသူရေ—ငါ့ကိုယ်အင်္ဂါ၏ အာနန္ဒကို ခံစားခြင်းဖြင့် သင်သည် အရာအားလုံးကို ရရှိမည်၊ ရခဲသည့်အရာတောင်ပါ။

Verse 38

यद्यत्त्वमिच्छसे विप्र तद्ददामि न संशयः । एतद्वाक्यं महच्छ्रुत्वा अप्रियं पापसंकुलम्

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ သင်လိုချင်သမျှကို ငါမသံသယမရှိဘဲ ပေးမည်။ အပြစ်နှင့်ရောနှော၍ မနှစ်သက်ဖွယ်သော ထိုအလေးအနက်စကားကို ကြားသော် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားကာ မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာ၏။

Verse 39

वेदशर्मोवाच । अधर्मयुक्तं ते वाक्यमयुक्तं पापमिश्रितम् । नेदृशं मां वदेर्देवि पितृभक्तिमनागसम्

ဝေဒရှရ္မက ပြောသည်—“သင်၏စကားသည် အဓမ္မနှင့်ပေါင်းစပ်၍ မသင့်တော်သကဲ့သို့ အပြစ်ရောနှောနေသည်။ အို ဒေဝီ၊ ငါ့အား ထိုသို့ မပြောပါနှင့်; ငါသည် အဖေကို သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်သူ၊ အပြစ်ကင်းသူ ဖြစ်၏။”

Verse 40

पितुरर्थं समायातस्त्वामहं प्रार्थये शुभे । अन्यदेवं न वक्तव्यं भज त्वं पितरं मम

အဖေ၏အကြောင်းကြောင့် ငါဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်၊ အို မင်္ဂလာရှိသူ။ ငါတောင်းပန်သည်—အခြားဒေဝတားကို မဆိုပါနှင့်; ငါ၏အဖေကိုသာ ပူဇော်ပါ။

Verse 41

यद्यत्त्वमिच्छसे देवि त्रैलोक्ये सचराचरम् । तत्तद्दद्मि न संदेहो देवराज्याधिकं शुभे

အို ဒေဝီ၊ တြိလောက၌ လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံးအတွင်း သင်လိုချင်သမျှကို ငါပေးမည်—သံသယမရှိ။ အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ဒေဝရာဇ္ယထက်ပင် ပို၍ ငါကောင်းချီးပေးမည်။

Verse 42

स्त्र्युवाच । एवं समर्थो दातुं मे पितुरर्थे यदा भवान् । तदा मे दर्शयाद्यैव सेंद्रास्त्वं समहेश्वरान्

မိန်းမက ပြောသည်—“သင်သည် ငါ့အဖေ၏အကျိုးအတွက် ဤအရာကို ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု အမှန်တကယ်ဆိုလျှင် ယနေ့တင် ငါ့အား ပြပါ—အိန္ဒြာနှင့်အတူ မဟာဣශ්ဝရတို့ကို။”

Verse 43

दातुमेवं समर्थोसि दुर्लभं सांप्रतं किल । किं ते बलं महाभाग दर्शयस्व त्वमात्मनः

သင်သည် ယခုခေတ်တွင် ရှားပါးသော ဤသို့သော အလှူတော်ကို ပေးနိုင်သူ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ အို မဟာကံကောင်းသူ၊ သင်၏ အင်အားသည် အဘယ်နည်း။ ကိုယ်ပိုင် အာနုဘော်ကို ထင်ရှားပြပါ။

Verse 44

वेदशर्मोवाच । पश्य पश्य बलं देवि प्रभावं तपसो मम । मयाहूताः समायाता इंद्राद्याः सुरसत्तमाः

ဝေဒရှර්မာက ပြောသည်။ “ကြည့်ပါ ကြည့်ပါ အို ဒေဝီ—ကျွန်ုပ်၏ တပသ (တပဿ) ၏ အင်အားနှင့် အာနုဘော်ကို ကြည့်ပါ။ ကျွန်ုပ် ခေါ်ဆိုသည့်အခါ အိန္ဒြာမှ စ၍ အမြတ်ဆုံးသော နတ်တို့သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြပြီ”။

Verse 45

वेदशर्माणमूचुस्ते किं कुर्मो हि द्विजोत्तम । यमेवमिच्छसे विप्र तं ददामो न संशयः

သူတို့က ဝေဒရှර්မာအား ပြောကြသည်။ “အို ဒွိဇိုတ္တမ၊ ကျွန်ုပ်တို့ ဘာလုပ်ရမည်နည်း။ အို ဗိပ္ပ (ဗြာဟ္မဏ)၊ သင်ဤသို့ ဆန္ဒရှိသမျှကို ကျွန်ုပ်တို့ မသံသယဘဲ ပေးအပ်မည်”။

Verse 46

वेदशर्मोवाच । यदि देवाः प्रसान्ना मे प्रसादसुमुखा यदि । ददंतु विमलां भक्तिं पादयोः पितुरेव मे

ဝေဒရှර්မာက ပြောသည်။ “နတ်တို့သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ပျော်ရွှင်ကြပါက၊ ကရုဏာဖြင့် မျက်နှာပြုံးလျက် ရှိကြပါက၊ ကျွန်ုပ်၏ ဖခင်တစ်ဦးတည်း၏ ခြေတော်၌ သန့်ရှင်းသော ဘက္တိကို ပေးသနားပါ”။

Verse 47

एवमस्तु सुराः सर्वे यथायातास्तथा गताः । तमुवाच तथा दृष्ट्वा दृष्टं ते तपसो बलम्

“ဤသို့ ဖြစ်ပါစေ” ဟု နတ်အားလုံး ပြောကြပြီး၊ လာသကဲ့သို့ပင် ပြန်သွားကြသည်။ ထိုသို့ သူ့ကို မြင်ပြီးနောက် ပြောသည်မှာ “သင်၏ တပသ၏ အင်အားကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ပြီးပြီ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

Verse 48

देवैस्तु नास्ति मे कार्यं यदि दातुमिहेच्छसि । यन्मां नयसि गुर्वर्थं तत्कुरुष्व मम प्रियम्

နတ်တို့နှင့် ငါ့အတွက် လုပ်စရာမရှိ။ ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ် ငါ့အား တစ်စုံတစ်ရာ ပေးလိုပါက ငါနှစ်သက်သောအရာကို လုပ်ပါ—ဂုရု၏အကျိုးအတွက်၊ ဂုရု၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေရန် ငါ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားပါ။

Verse 49

देहि त्वं स्वं शिरो विप्र स्वहस्तेन निकृत्य वै । वेदशर्मोवाच । धन्योहमद्य संजातो मुक्तश्चैव ऋणत्रयात्

“အို ဘြာဟ္မဏ၊ သင်၏ကိုယ်ပိုင်ခေါင်းကို ပေးပါ—သင်၏လက်ဖြင့်ပင် ဖြတ်တောက်၍ပေးပါ။” ဝေဒရှာမန်က ဆိုသည်—“ယနေ့ ငါသည် ကံကောင်းမြတ်စွာ ဖြစ်၏; ယနေ့ ငါသည် ပြန်လည်မွေးဖွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ သုံးမျိုးသော အကြွေးမှ လွတ်မြောက်ပြီ။”

Verse 50

स्वशिरो देवि दास्यामि गृह्यतां गृह्यतां शुभे । शितेन तीक्ष्णधारेण शस्त्रेण द्विजसत्तमः

“အို ဒေဝီ၊ ငါသည် ငါ့ကိုယ်ပိုင်ခေါင်းကို ပူဇော်မည်—လက်ခံပါ၊ လက်ခံပါ၊ အို မင်္ဂလာရှိသူ။” ဟုဆိုကာ ထိုအထူးမြတ်သော ဘြာဟ္မဏသည် ဓားသွားထက်မြက်သော လက်နက်ကို ကိုင်ယူလေ၏။

Verse 51

निकृत्य स्वं शिरश्चाथ दत्तं तस्यै प्रहस्य च । रुधिरेण प्लुतं सा च परिगृह्य गता मुनिम्

မိမိခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် သူသည် ရယ်မောလျက် ထိုမိန်းမအား ပေးအပ်လေ၏။ ထိုမိန်းမသည် သွေးဖြင့်စိုစွတ်နေသော်လည်း ခေါင်းကို ယူဆောင်ကာ မုနိထံသို့ သွားလေ၏။

Verse 52

स्त्र्युवाच । तवार्थे प्रेषितं विप्र पुत्रेण वेदशर्मणा । एतच्छिरः संगृहाण निकृत्तं चात्मनात्मनः

မိန်းမက ပြောသည်—“အို ဘြာဟ္မဏ၊ ဤအရာသည် သင်၏အကျိုးအတွက် သင်၏သား ဝေဒရှာမန်က ပို့လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤခေါင်းကို လက်ခံပါ—သူသည် မိမိလက်ဖြင့်ပင် ဖြတ်တောက်ထားသည်။”

Verse 53

उत्तमांगं प्रदत्तं मे पितृभक्तेन तेन ते । तवार्थे द्विजशार्दूल मामेवं परिभुंक्ष्व वै

ထိုမြတ်သောဦးခေါင်းကို အဖေကို ဘက္တိဖြင့် ချစ်ခင်ရိုသေသူက သင်၏အကျိုးအတွက် ငါ့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏတို့အတွင်း ကျားသဖွယ်မြတ်သူရေ၊ သင်၏ကိစ္စအတွက် ငါ့ကို ဤပုံအတိုင်း လက်ခံပါ။

Verse 54

तस्य तैर्भ्रातृभिर्दृष्टं साहसं वेदशर्मणः । वेपितांगत्वमापन्नास्ते बभूवुः परस्परम्

အဲဒီညီအစ်ကိုများက ဝေဒရှර්မဏ၏ အလွန်အကျွံရဲတင်းမှုကို မြင်သောအခါ ကိုယ်အင်္ဂါများ တုန်ယင်လာပြီး ကြောက်လန့်စွာ အချင်းချင်း ကြည့်မိကြသည်။

Verse 55

मृता नो धर्मसाध्वी सा माता सत्यसमाधिना । अयमेव महाभागः पितुरर्थे मृतः शुभः

ကျွန်ုပ်တို့၏မိခင်—ဓမ္မကိုစောင့်ထိန်းသော သီလရှင်—အမှန်တရား၌ သမာဓိတည်ကာ ကွယ်လွန်သွားသည်။ ထို့အတူ ဤမဟာဘုန်းရှိ၍ မင်္ဂလာတော်မူသူလည်း အဖေ၏အကျိုးအတွက် သေဆုံးခဲ့သည်။

Verse 56

धन्योयं धन्यतां प्राप्तः पितुरर्थे कृतं शुभम् । एवं संभाषितं तैस्तु भ्रातृभिः पुण्यचारिभिः

“ဤသူသည် ကံကောင်းမြတ်သူ၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရရှိပြီးပြီ၊ အဖေ၏အကျိုးအတွက် မင်္ဂလာကောင်းသော ကုသိုလ်ကို ပြုခဲ့သောကြောင့်” ဟု ပုဏ္ဏာචာရရှိသော ညီအစ်ကိုများက ပြောကြသည်။

Verse 57

समाकर्ण्य द्विजो वाक्यं ज्ञात्वा भक्तिपरायणम् । निकृत्तं च शिरस्तेन पुत्रेण वेदशर्मणा

ထိုစကားများကို ကြားသော် ဗြာဟ္မဏသည် သူသည် ဘက္တိ၌ အလွန်တည်ကြည်သူဟု သိမြင်လာပြီး၊ မိမိ၏ဦးခေါင်းကို မိမိ၏သား ဝေဒရှර්မဏက ဖြတ်တောက်ခဲ့ကြောင်းလည်း သိရှိ하였다။

Verse 58

धर्मशर्माणमाहाथ शिर एतत्प्रगृह्यताम्

ထို့နောက် သူသည် ဓမ္မရှර්မာအား “ဤခေါင်းကို ယူဆောင်လော့” ဟု မိန့်ကြား하였다။