Shloka 4
Pūjādi-kathana — Gaṅgā Vratas, Tenfold Worship, Stotra, and Mokṣa on the Riverbank
अधुना गतिदाता त्वं वर्जितायाश्च बंधुभिः । पत्या विरहिता चाहं पुत्रहीना विदांवर ॥ ४ ॥
adhunā gatidātā tvaṃ varjitāyāśca baṃdhubhiḥ | patyā virahitā cāhaṃ putrahīnā vidāṃvara || 4 ||
ယခုအခါ ကျွန်မအတွက် ခိုလှုံရာပေးသူမှာ သင်တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်ပါသည်၊ အကြောင်းမှာ ဆွေမျိုးများက ကျွန်မကို ပယ်ချထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျွန်မသည် ခင်ပွန်းနှင့်လည်း ကွာကွာဝေးဝေး ဖြစ်နေပြီး သားမရှိသူလည်း ဖြစ်ပါသည်၊ အို ပညာရှိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။
A distressed woman/supplicant (addressing a learned sage)
Vrata: none
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
The verse highlights śaraṇāgati—turning to a truly wise protector when worldly supports (family, spouse, lineage) fail—implying that dharma and sacred guidance become the highest refuge.
Though spoken to a learned protector, the emotional core mirrors bhakti: a helpless soul seeks shelter in one who can grant “gati” (true course/deliverance), a role ultimately fulfilled by Bhagavān as taught throughout the Purana.
No specific Vedāṅga technique is taught directly in this line; practically, it underscores dharmic counsel—approaching a vidvān (learned authority) for right guidance when facing social and familial crisis.