Shloka 20
The Description of Mohinī’s Love Episode
विवृद्धिमायांति जलैरिवोर्द्ध्वं दूर्वातृणं शाद्वलतामुपैति । कृती च लोको ह्यभवत्समस्तो धर्मांगदे पालनसंप्रवृत्ते ॥ २० ॥
vivṛddhimāyāṃti jalairivorddhvaṃ dūrvātṛṇaṃ śādvalatāmupaiti | kṛtī ca loko hyabhavatsamasto dharmāṃgade pālanasaṃpravṛtte || 20 ||
ဒူర్వာမြက်သည် ရေချိုင့်ရေသွင်းလျှင် အထက်သို့ တိုးပွား၍ စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းဖြစ်သကဲ့သို့၊ အရာအားလုံးလည်း ရွှင်လန်းတိုးတက်လာ၏။ ဓမ္မာင်္ဂဒ (Dharmāṅgada) သည် ကာကွယ်ထိန်းသိမ်း၍ အုပ်ချုပ်ရေးကို စတင်သောအခါ ကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံး အောင်မြင်စွာ စနစ်တကျ ဖြစ်လာ၏။
Suta (narrating to the sages at Naimiṣāraṇya, within the Uttara-Bhaga’s mahatmya-style narration)
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It presents dharmic governance (pālana) as a spiritual force: when protection and justice are established, prosperity spreads naturally—like dūrvā grass flourishing when properly watered.
Indirectly, it supports Bhakti by showing that a dharmic social order enables steady religious life—people can perform worship, vows, and charity without fear or disorder when righteous rule prevails.
The emphasis is on applied Dharma (rajadharma/pālana) rather than a specific Vedāṅga; the practical takeaway is that disciplined administration and protection of subjects are core dharmic duties that sustain ritual life and social prosperity.