Adhyaya 80: Vaivasvata Manvantara: Enumeration of Manus and the Eighth Manu Sāvarṇi
वैवस्वतकिर्तनम् (Vaivasvata-kīrtanam)
Raktabija
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ဝိုင်ဝස්ဝတ မန္ဝန္တရကို ချီးမွမ်းဖော်ပြ၍ မနုများ၏ အစဉ်အလာကို စာရင်းပြုစုကာ အဋ္ဌမ မနု စာဝර්ဏိ (Sāvarṇi) ၏ မျိုးရိုး၊ အုပ်ချုပ်မှုနှင့် ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းသော ကရုဏာတရားကို ရှင်းလင်းသည်။
Divine Beings
Celestial Realms
Key Content Points
Focus Keywords
Shlokas in Adhyaya 80
Verse 1
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे वैवस्वतकिर्तनं नामैकोनाशीतितमोऽध्यायः । अशीतितमोऽध्यायः— ८० । क्रौष्टुकिरुवाच स्वायम्भुवाद्याः कथिताः सप्तैते मनवो मम । तदन्तरेषु ये देवा राजानो मुनयस्तथा ॥
ဤသို့ဖြင့် သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ ပုရာဏ၌၊ စာဝර්ဏိက မနွန္တရအတွင်းရှိ အခန်း ၇၉ «ဝိုင်ဝಸ್ವတ ကို ချီးမွမ်း/အကြောင်းအရာ» ဟူသော အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။ အခန်း ၈၀ စတင်၏။ ကရောဋ္ဌုကိက ပြောသည်—«စွာယမ္ဘုဝမှ စ၍ မနု ခုနစ်ပါးကို ငါ့အား ပြောပြပြီးပြီ; ထိုတို့၏ အကြားကာလများတွင် ဘုရားများ၊ မင်းများနှင့် ရှင်သန်သူ ဥပဒေသရှင် (ऋषि) များ မည်သူတို့ ပေါ်ထွန်းသနည်း?»
Verse 2
अस्मिन् कल्पे सप्त येऽन्ये भविष्यन्ति महामुने । मनवस्तान् समाचक्ष्व ये च देवादयश्च ये ॥
ဤကလ္ပ၌ အို မဟာရိရှိ၊ နောင်လာမည့် အခြား မနု ခုနစ်ပါးအကြောင်းကို ငါ့အား ပြောပြပါ; ထို့ပြင် ၎င်းတို့နှင့် ဆက်စပ်သော ဘုရားများနှင့် အခြားသူတို့အကြောင်းကိုလည်း ပြောပါ။
Verse 3
मार्कण्डेय उवाच कथितस्तव सावर्णिश्छायासंज्ञासुतश्च यः । पूर्वजस्य मनोस्तुल्यः स मनुर्भविताष्टमः ॥
မာရ္ကဏ္ဍေယ ပြောသည်—«ချာယာနှင့် သံဇ္ဉာ၏ သားတော် စာဝර්ဏိကို သင့်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခင် မနုနှင့် တန်းတူသောသူသည် မနု အဋ္ဌမ ဖြစ်လိမ့်မည်»။
Verse 4
रामो व्यासो गालवश्च दीप्तिमान्कृप एव च । ऋष्यशृङ्गस्तथा द्रोणस्तत्र सप्तर्षयोऽभवन् ॥
ထိုနေရာ၌ ရှိသော ရှင်ရသီ ခုနစ်ပါးမှာ ရာမ၊ ဗျာသ၊ ဂါလဝ၊ ဒီပ္တိမာန်၊ ကೃပ၊ ရှျရှရင်္ဂ၊ နှင့် ဒ್ರೋဏ တို့ဖြစ်သည်။
Verse 5
सुतपाश्चामिताभाश्च मुख्याश्चैव त्रिधा सुराः । विंशकः कथिताश्चैषां त्रयाणां त्रिगुणो गणः ॥
ဒေဝတားတို့သည် သုံးမျိုးရှိသည်—စုတပာများ၊ အမိတာဘာများ၊ နှင့် မုခ്യများ။ တစ်မျိုးစီကို နှစ်ဆယ်ပါဝင်သော အုပ်စုဟု ဆိုထားသဖြင့် သုံးမျိုးပေါင်းလျှင် နှစ်ဆယ်၏ သုံးဆ ဖြစ်သည်။
Verse 6
तपस्तप्तश्च शक्रश्च द्युतिर्ज्योतिः प्रभाकरः । प्रभासो दयितो धर्मस्तेजोरश्मिश्चिरक्रतुः ॥
တပස්တပ္တ၊ သက္ကရ၊ ဒျုတိ၊ ဂျျိုတိစ်၊ ပရဘာကရ၊ ပရဘာသ၊ ဒယိတ၊ ဓမ္မ၊ တေဇောရာရှ္မိ၊ နှင့် စိရကရတု—ဤတို့သည် ထိုအုပ်စုအတွင်း ပါဝင်သူများ ဖြစ်သည်။
Verse 7
इत्यादिकस्तु सुतपा देवानां विंशको गणः । प्रभुर्विभुर्विभासाद्यस्तथान्यो विंशको गणः ॥
ဤတို့ကဲ့သို့ အမည်များဖြင့် စတင်သော အမည်စုသည် စုတပာ ဒေဝတား နှစ်ဆယ်ပါဝင်သော အုပ်စုကို ဖွဲ့စည်းသည်။ ထိုနည်းတူပင် အခြား နှစ်ဆယ်ပါဝင်သော အုပ်စုတစ်ခုသည် ပရဘု၊ ဝိဘု၊ နှင့် ဝိဘာသ တို့ဖြင့် စတင်သည်။
Verse 8
सुराणाममिताभानां तृतीयमपि मे शृणु । दमो दान्तो ऋतः सोमो वित्ताद्याश्चैव विंशतिः ॥
ငါထံမှ တတိယ ဒေဝတားအုပ်စုဖြစ်သော အမိတာဘာများကိုလည်း နားထောင်လော့—ဒမ၊ ဒါန္တ၊ ဣတ၊ ဆိုမ၊ ဝိတ္တ စသဖြင့် အခြားသူများပါဝင်ကာ စုစုပေါင်း နှစ်ဆယ် ဖြစ်သည်။
Verse 9
मुख्या ह्येते समाख्याता देवा मन्वन्तराधिपाः । मारीचस्यैव ते पुत्राः कश्यपस्य प्रजापतेः ॥
ဤတို့ကို «မုခ്യာ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ မန္ဝန္တရ တစ်ခေတ်ကို အုပ်စိုးကြသော နတ်ဒေဝတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသူတို့သည် မာရီချိ၏ သားများဖြစ်၍၊ ပရဇာပတိ ကശ്യပမှ မွေးဖွားလာကြသည်။
Verse 10
भविष्याश्च भविष्यन्ति सावर्णस्यान्तरे मनोः । तेषामिन्द्रो भविष्यस्तु बलिर्वैरोचनिर्मुने ॥
အနာဂတ်၌ စာဝရဏိ မနု၏ မန္ဝန္တရတွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူတို့၏ အိန္ဒြာမှာ ဝိရောချန၏ သား ဘာလိ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ အို ရှင်ရသီ။
Verse 11
पाताल आस्ते योऽद्यापि दैत्यः समयबन्धनः । विरजाश्चार्ववीरश्च निर्मोहः सत्यवाक्कृतिः । विष्ण्वाद्याश्चैव तनयाः सावर्णस्य मनोर्नृपाः ॥
ထို ဒೈတျ (ဘာလိ) သည် သဘောတူညီချက်တစ်ရပ်ကြောင့် ချည်နှောင်ထားလျက် ပာတာလာတွင် ယနေ့တိုင် နေထိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ ဝိရဇ၊ ချာရဝီရ၊ နိရမောဟ၊ သတ္တျဝါက်၊ ကෘတိ နှင့် ဝိෂ္ဏုမှ စတင်သော အခြားသူတို့သည် စာဝရဏိ မနု၏ သားများ—မင်းများ—ဖြစ်ကြသည်။
Frequently Asked Questions
The chapter’s inquiry is classificatory and cosmological: it seeks a logically ordered account of Manvantara administration—who governs (Manu), who supports cosmic order (deva-gaṇas), and who preserves revelation and dharma (saptarṣis)—rather than a moral dilemma or narrative conflict.
It bridges from the already-described first seven Manus to the future sequence by explicitly naming the eighth Manu as Sāvarṇi, listing his saptarṣis, specifying his Indra (Bali Vairocani), and anchoring the relevant devas in a Kaśyapa–Mārīci genealogy, thereby strengthening the Purana’s Manvantara timeline.
The chapter emphasizes (1) Sāvarṇi’s descent as the son of Chāyā-Saṃjñā, (2) the deva groups’ descent as sons of Mārīci within Kaśyapa Prajāpati’s lineage, and (3) the assignment of the Indra-office to Bali Vairocani, described as presently residing in Pātāla under a binding covenant.