Markandeya Purana — Adhyaya 8, Shloka 133
Adhyaya 8 — Harishchandra’s Trial: Truth, the Sale of Family, and Bondage to a Chandala
प्राप्ते तु सप्तमे वर्षे श्मशानेऽथ मृतो द्विजः ।
आनीतो बन्धुभिर्दृष्टस्तेन तत्राधनो गुणी ॥
prāpte tu saptame varṣe śmaśāne 'tha mṛto dvijaḥ / ānīto bandhubhir dṛṣṭas tena tatrādhano guṇī
ခုနစ်နှစ်မြောက်နှစ် ရောက်လာသောအခါ၊ နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ (ဗြာဟ္မဏ) တစ်ဦး သေဆုံး၍ ဆွေမျိုးများက သင်္ချိုင်းမြေသို့ သယ်ဆောင်လာကြ၏။ အဲဒီနေရာတွင် သူက ထိုသူကို မြင်တွေ့ရသည်—ဆင်းရဲသော်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာရှိ၍ လေးစားထိုက်သူ ဖြစ်၏။
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The meeting of social extremes at the cremation-ground—where all bodies end—levels pride and status. The ‘poor yet virtuous’ phrasing reinforces that guṇa (character) is ethically weightier than external rank.
Carita with didactic intent; no direct Sarga/Pratisarga/Manvantara/Vamśa cataloging in this verse.
The ‘seventh year’ can function symbolically as maturation; the encounter with a dvija’s death signals a catalytic moment for remembrance and ethical reversal amid the universality of mortality.