Adhyaya 54 — Cosmography of Jambudvipa: Continents, Oceans, Varshas, and Mount Meru
ततः पूर्वेण भद्राश्वं केतुमालञ्च पश्चिमे ।
इलावृतस्य मध्ये तु मेरुः कनकपर्वतः ॥
tataḥ pūrveṇa bhadrāśvaṃ ketumālañ ca paścime | ilāvṛtasya madhye tu meruḥ kanaka-parvataḥ ||
၎င်း၏ အရှေ့ဘက်တွင် ဘဒြာရှွ (Bhadrāśva) ရှိပြီး၊ အနောက်ဘက်တွင် ကေတုမာလ (Ketumāla) ရှိသည်။ အီလာဝෘတ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မေရု (Meru) ဟူသော ရွှေရောင်တောင်တန်း တည်ရှိသည်။
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The centrality of Meru reinforces the idea of a spiritual axis: life gains orientation by recognizing a ‘center’—principle, dharma, or the divine.
A clear instance of 'Sthāna' (cosmic arrangement and directions).
Meru as ‘golden’ suggests purity and luminosity—an inner axis of awakened awareness around which experiences (east/west/north/south) are organized.