Adhyaya 53: Rudrasarga and the Measure of the Manvantaras: Svayambhuva Manu, Priyavrata’s Line, and the Seven Dvipas

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे रुद्रसर्गाभिधानो नाम द्विपञ्चाशोऽध्यायः । त्रिपञ्चाशोऽध्यायः— क्रौष्टुकिरुवाच— स्वायम्भुवं त्वयाख्यातमेतन्मन्वन्तरञ्च यत् । तदहं भगवन् सम्यक् श्रोतुमिच्छामि कथ्यताम् ॥

ဤသို့ဖြင့် သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ ပုရာဏ၌ ‘ရုဒြ-သရ္ဂ’ ဟူသော အမည်ရှိ သာသနာတော် အခန်း ၅၂ သည် အဆုံးသတ်၏။ (ယခု) အခန်း ၅၃ စတင်၏။ ကရောဋ္ဌုကီက ပြောသည်—“သင်သည် စွာယမ္ဘုဝ (မနု) နှင့် ထို မနွန္တရကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ အပြည့်အစုံ မှန်ကန်စွာ ကြားလိုသဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ”။

Verse 2

मन्वन्तरप्रमाणञ्च देवा देवर्षयस्तथा । ये च क्षितीशा भगवन् देवेन्द्रश्चैव यस्तथा ॥

ထို့ပြင် မနွန္တရ၏ အတိုင်းအတာ (ကာလအရှည်)၊ နတ်တို့နှင့် ဒေဝရ္ဓိ ရှင်သန်သူ ဥဿီတို့၊ မြေပြင်ဘုရင်များကိုလည်း အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ပြောပြပါ။ ထိုကာလ၌ အင်္ဒြာ (Indra) သည် မည်သူဖြစ်သည်ကိုလည်း ထပ်မံ ပြောကြားပါ။

Verse 3

मार्कण्डेय उवाच— मन्वन्तराणां संख्याता साधिका ह्येकसप्ततिः । मानुषेण प्रमाणेन शृणु मन्वन्तरं च मे ॥

မာရ္ကဏ္ဍေယက ပြောသည်—မနွန္တရများကို ခုနှစ်ဆယ်တစ် (နှင့် ထို့ထက်ပို) ဟု ရေတွက်ကြသည်။ လူ့တွက်ချက်မှုအရ မနွန္တရ၏ အတိုင်းအတာကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 4

त्रिंशत्कोट्यस्तु संख्याताः सहस्राणि च विंशतिः । सप्तषष्टिस्तथान्यानि नियुतानि च संख्यया ॥

၎င်းကို သုံးဆယ်ကုဋေ၊ နှစ်သောင်း၊ ထို့ပြင် ခြောက်ဆယ်ခုနှစ် ထပ်တိုး၍၊ ထို့အပြင် နိယုတ (တစ်သောင်းတစ်စု) များဖြင့်လည်း အရေအတွက်အလိုက် ရေတွက်ကြသည်။ (ဤသည်မှာ ဖော်ပြထားသော မနွန္တရကာလအတိုင်းအတာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်)။

Verse 5

मन्वन्तरप्रमाणञ्च इत्येतत् साधिकं विना । अष्टौ शतसहस्राणि दिव्यया संख्यया स्मृतम् ॥

ဤမနွန္တရ၏ အတိုင်းအတာကို “ထပ်တိုး” (sādhika) အပိုင်းကို မပါဝင်စေဘဲ၊ နတ်ကာလတွက်ချက်မှုအရ ရှစ်သိန်းဟု မှတ်သားထားကြသည်။

Verse 6

द्विपञ्चाशत्तथान्यानि सहस्राण्यधिकानि च । स्वायम्भुवो मनुः पूर्वं मनुः स्वारोचिषस्तथा ॥

ထို့အပြင် နောက်ထပ် ၅၂,၀၀၀ ကို ပေါင်းထည့်ရသည်။ ပထမမနုမှာ Svāyambhuva မနု ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် Svārociṣa မနု ဖြစ်သည်။

Verse 7

औत्तमस्तामसश्चैव रैवतश्चाक्षुषस्तथा । षडेते मनवोऽतीतास्तथा वैवस्वतोऽधुना ॥

ထို့နောက် Auttama၊ Tāmasa၊ Raivata နှင့် Cākṣuṣa တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဤမနု ခြောက်ပါးသည် ကာလလွန်သွားပြီး၊ ယခုမှာ Vaivasvata မနု ဖြစ်သည်။

Verse 8

सावर्णिः पञ्च रौच्याश्च भौत्याश्चागामिनस्त्वमी । एतेषां विस्तरं भूयो मन्वन्तरपरिग्रहे ॥

Sāvarṇi၊ Raucyas ငါးပါးနှင့် Bhoutya—ဤတို့သည် နောင်လာမည့် မနုများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ အသေးစိတ်ဖော်ပြချက်ကို မနွန္တရများအကြောင်း ဆက်လက်ရှင်းလင်းရာတွင် ထပ်မံပေးမည်။

Verse 9

वक्ष्ये देवानृषींश्चैव यक्षेन्द्राः पितरश्च ये । उत्पत्तिं संग्रहं ब्रह्मन् श्रूयतामस्य सन्ततिः ॥

ကျွန်ုပ်သည် နတ်များနှင့် ရှင်သန်ပညာရှိများကိုလည်းကောင်း၊ ယက္ခများ၏ အရှင်များနှင့် ပိတೃ (Pitṛs) များကိုလည်းကောင်း ကြေညာမည်။ ထို့ပြင် အစပြုဖြစ်ပေါ်လာပုံနှင့် အနှစ်ချုပ်/စုစည်းချက်ကိုလည်း—အို ဘြာဟ္မဏ၊ ဤအရာ၏ အစဉ်အဆက်ကို နားထောင်စေ။

Verse 10

यच्च तेषामभूत् क्षेत्रं तत्पुत्राणां महात्मनाम् । मनोः स्वायम्भुवस्यासन् दश पुत्रास्तु तत्समाः ॥

ထိုမဟာစိတ်ရှိသော သားတော်များ၏ နယ်မြေ (ကေတ္တရ) မည်သို့ရှိသနည်း၊ မနု စွာယမ္ဘူဝ၏ သားတော် ဆယ်ပါးလည်း ထိုသူတို့နှင့် အရပ်အမောင်းတူညီကြ၏။

Verse 11

यैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपर्वता । ससमुद्राकरवती प्रतिवर्षं निवेशिता ॥

သူတို့ကြောင့် ဤကမ္ဘာမြေတစ်လုံးလုံးကို—ကျွန်းကြီး ခုနစ်ခုနှင့် တောင်တန်းများ၊ ပင်လယ်များနှင့် သတ္တုတွင်းများပါဝင်သည့်—ဝါရှ (ဒေသ) တစ်ဝါရှစီအလိုက် နေရာချ၍ ခွဲဝေသတ်မှတ်ခဲ့ကြ၏။

Verse 12

ससमुद्राकरवती प्रतिवर्षं त्रेतायुगे तथा । प्रियव्रतस्य पुत्रैस्तैः पौत्रैः स्वायम्भुवस्य च ॥

ထို့အတူ တရေတာယုဂ၌လည်း ပင်လယ်များနှင့် သတ္တုတွင်းများပါဝင်သော မြေကြီးကို ပရိယဝရတ၏ သားတော်များနှင့် စွာယမ္ဘူဝ (မနု) ၏ မြေးတော်များက ဝါရှတစ်ဝါရှစီအလိုက် စီမံခန့်ခွဲ၍ စနစ်တကျ ပြုလုပ်ခဲ့ကြ၏။

Verse 13

प्रियव्रतात् प्रजावत्यां वीरात् कन्या व्यजायत । कन्या सा तु महाभागा कर्दमस्य प्रजापते ॥

သူရဲကောင်း ပရိယဝရတနှင့် ပရာဇာဝတီတို့မှ သမီးတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၏။ ထိုကောင်းချီးခံ သမီးတော်သည် ပရာဇာပတိ ကာဒမနှင့် ဆက်နွယ်ခဲ့၏။

Verse 14

कन्ये द्वे दश पुत्रांश्च सम्राट्कुक्षी च ते उभे । तयोर्वै भ्रातरः शूराः प्रजापतिसमा दश ॥

သမီးတော် နှစ်ပါး—သမ္ရတ်နှင့် ကုက္စိ—ရှိပြီး၊ သားတော် ဆယ်ပါးလည်း ရှိ၏။ သူတို့၏ ညီအစ်ကို သားတော်များသည် ပရာဇာပတိတို့ကဲ့သို့ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော သူရဲကောင်း ဆယ်ဦး ဖြစ်ကြ၏။

Verse 15

आग्नीध्रो मेधातिथिश्च वपुष्मांश्च तथापरः । ज्योतिष्मान्द्युतिमान् भव्यः सवनः सप्त एव ते ॥

ထိုသူတို့သည် အတိအကျ ခုနစ်ဦး ဖြစ်ကြသည်— အာဂ္နီဓ္ရ၊ မေဓာတိထိ၊ ဝပုသ္မာန်၊ ဇျောတိသ္မာန်၊ ဒျုတိမာန်၊ ဘာဝျ၊ နှင့် သဝန တို့ဖြစ်သည်။

Verse 16

प्रियव्रतोऽभ्यषिञ्चत्तान् सप्त सप्तसु पार्थिवान् । द्वीपेषु तेन धर्मेण द्वीपांश्चैव निबोध मे ॥

ပရိယဝရတသည် ထိုဓမ္မအတိုင်း ထိုခုနစ်ဦးကို တိုက်ကြီးခုနစ်ခု၏ မင်းများအဖြစ် အဘိသေက ခန့်အပ်하였다။ ယခုလည်း တိုက်ကြီးတို့၏ အမည်နှင့် ခွဲခြားမှုကို ငါထံမှ နားလည်လော့။

Verse 17

जम्बुद्वीपे तथाग्नीध्रं राजानं कृतवान् पिता । प्लक्षद्वीपेश्वरश्चापि तेन मेधातिथिः कृतः ॥

ဇမ္ဗူဒ္ဝီပ၌ အဖသည် အာဂ္နီဓ္ရကို မင်းအဖြစ် ခန့်အပ်하였다။ ထို့ပြင် ပလက္ခဒ္ဝီပ၏ အရှင်အဖြစ် မေဓာတိထိကို ခန့်အပ်하였다။

Verse 18

शाल्मलेस्तु वपुष्मन्तं ज्योतिष्मन्तं कुशाह्वये । क्रौञ्चद्वीपे द्युतिमन्तं भव्यं शाकाह्वयेश्वरम् ॥

ရှာလ္မလဒ္ဝီပ၌ ဝပုသ္မာန်ကို ခန့်အပ်하였다။ ကုရှဟု ခေါ်သော ဒ္ဝီပ၌ ဇျောတိသ္မာန်ကို ခန့်အပ်하였다။ ကရောင်္စဒ္ဝီပ၌ ဒျုတိမာန်ကို ခန့်အပ်하였다။ ထို့ပြင် ရှာကဟု ခေါ်သော ဒ္ဝီပ၏ အရှင်အဖြစ် ဘာဝျကို ခန့်အပ်하였다။

Verse 19

पुष्कराधिपतिं चापि सवनं कृतवान् सुतम् । महावीतो धातकीश्च पुष्कराधिपतेः सुतौ ॥

ထို့ပြင် သူသည် မိမိ၏သား သဝနကို ပုෂ္ကရ (ဒ္ဝီပ) ၏ အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် ခန့်အပ်하였다။ ပုෂ္ကရ၏ အရှင်ဖြစ်သူ ထိုသူ၌ မဟာဝီတနှင့် ဓာတကီ ဟူသော သားနှစ်ဦး ရှိ하였다။

Verse 20

द्विधा कृत्वा तयोर्वर्षं पुष्करे संन्यवेशयत् । भव्यस्य पुत्राः सप्तासन्नामतस्तान्निबोध मे ॥

ထို ဝဿ (varṣa) ကို နှစ်ပိုင်းခွဲ၍ ပုဿ္ကရ (Puṣkara) တွင် တည်ထောင်စေ하였다။ ဘာဗျ (Bhavya) သည် သား ၇ ယောက်ရှိ၏—သူတို့၏ အမည်များကို ငါထံမှ ကြားလော့။

Verse 21

जलदश्च कुमारश्च सुकुमारो मनीवकः । कुशोत्तरोऽथ मेधावी सप्तमस्तु महाद्रुमः ॥

ဇလဒ (Jalada)၊ ကုမာရ (Kumāra)၊ စုကုမာရ (Sukumāra)၊ မနီဝက (Manīvaka)၊ ကုရှုတ္တရ (Kuśottara)၊ မေဓာဝီ (Medhāvī) — နှင့် ခုနှစ်မြောက်မှာ မဟာဒြုမ (Mahādruma) ဖြစ်၏။

Verse 22

तन्नामकानि वर्षाणि शाकद्वीपे चकार सः । तथा द्युतिमतः सप्त पुत्रास्तांश्च निबोध मे ॥

သူသည် Śākadvīpa (သာက္ဒွီပ) ရှိ ဝဿများကို ထိုအမည်များအတိုင်းပင် အမည်ပေးစေ하였다။ ထိုနည်းတူ Dyutimat (ဒျုတိမတ်) သည် သား ၇ ယောက်ရှိ၏—အဲဒီတို့ကိုလည်း ငါထံမှ ကြားလော့။

Verse 23

कुशलो मनुगश्चोष्णः प्राकरश्चार्थकारकः । मुनिश्च दुन्दुभिश्चैव सप्तमः परिकीर्तितः ॥

ကုရှလ (Kuśala)၊ မနုဂ (Manuga)၊ အိုෂ္ဏ (Oṣṇa)၊ ပရာကရ (Prākara)၊ အရ္ထကာရက (Arthakāraka)၊ မုနိ (Muni) နှင့် ဒုန္ဒုဘိ (Dundubhi) တို့ကို သား ၇ ယောက်ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 24

तेषां स्वनामधेयानि क्रौञ्चद्वीपे तथाभवन् । ज्योतिष्मतः कुशद्वीपे पुत्रनामाङ्कितानि वै ॥

Krauñcadvīpa (ကြောဉ္စဒွီပ) တွင် ဒေသများသည် မိမိတို့၏ အမည်များကိုပင် ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ထို့ပြင် Kuśadvīpa (ကုရှဒွီပ) တွင် ဒေသများကို Jyotiṣmat (ဇျောတိṣမတ်) ၏ သားတို့၏ အမည်များဖြင့် အမှန်တကယ် သတ်မှတ်ထား၏။

Verse 25

तत्रापि सप्त वर्षाणि तेषां नामानि मे शृणु । उद्भिदं वैष्णवञ्चैव सुरथं लम्बनं तथा ॥

ထိုနေရာ၌လည်း ဝဿ ၇ ခုရှိ၏။ ငါထံမှ ၎င်းတို့၏ အမည်များကို နားထောင်လော့— ဥဒ္ဘိဒ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝ၊ သုရထ၊ နှင့် လမ္ဗန။

Verse 26

धृतिमत् प्राकरञ्चैव कापिलं चापि सप्तमम् । वपुष्मतः सुताः सप्त शाल्मलेशस्य चाभवन् ॥

ဓြတိမတ်၊ ပ္ရာကရ၊ နှင့် ကာပိလ တို့ကိုလည်း (အမည်) ပေးထား၍ ခုနစ်မြောက်ဟူ၏။ ထို့ပြင် ဝပုṣမတ်—ရှာလ္မလဒွီပ၏ အရှင်—တွင်လည်း သား ၇ ယောက်ရှိ၏။

Verse 27

श्वेतश्च हरितश्चैव जीमूतो रोहितस्तथा । वैद्युतो मानसश्चैव केतुमान् सप्तमस्तथा ॥

ရှ္ဝေတ၊ ဟရိတ၊ ဇီမူတ၊ ရိုဟိတ၊ ဝိုင်ဒျုတ၊ မာနသ—ထို့အတူ ခုနစ်မြောက်မှာ ကေတုမာန် ဖြစ်၏။

Verse 28

तथैव शाल्मले तेषां समनामानि सप्त वै । सप्त मेधातिथेः पुत्राः प्लक्षद्वीपेश्वरस्य वै ॥

ထို့အတူ ရှာလ္မလဒွီပ၌လည်း ၎င်းတို့နှင့် အမည်တူသော ဒေသ ၇ ခု အမှန်တကယ်ရှိ၏။ ထို့ပြင် ပ္လက္ṣဒွီပ၏ အရှင် မေဓာတိထိ သည် သား ၇ ယောက်ရှိ၏။

Verse 29

येषां नामाङ्कितैर्वर्षैः प्लक्षद्वीपस्तु सप्तधा । पूर्वं शाकभवं वर्षं शिशिरन्तु सुखोदयम् ॥

၎င်းတို့၏ အမည်ဖြင့် ခွဲခြားထားသော ဝဿများကြောင့် ပ္လက္ṣဒွီပသည် ခုနစ်ပိုင်း ဖြစ်လာ၏။ ပထမဒေသမှာ ရှာကဘဝ ဖြစ်၍၊ (အခြားတစ်ခုမှာ) ရှိရှိရ ဟူ၍၊ (စူခိုဒယ) ဟု ခေါ်၏။

Verse 30

आनन्दञ्च शिवञ्चैव क्षेमकञ्च ध्रुवन्तथा । प्लक्षद्वीपादिभूतेषु शाकद्वीपान्तिमेषु वै ॥

(၎င်းတို့ကို) အာနန္ဒ၊ ရှိဝ၊ က္ရှေမက နှင့် ထို့အတူ ဓြုဝ ဟု ခေါ်ကြသည်—ဤအမည်များသည် ပလက္ရှဒွီပမှ စ၍ နောက်ဆုံးသော ရှာကဒွီပ အထိရှိသော မြေဒေသများတွင် တွေ့ရသည်။

Verse 31

ज्ञेयः पञ्चसु धर्मश्च वर्णाश्रमविभागजः । नित्यः स्वाभाविकश्चैव अहिंसाविधिवर्धितः ॥

ထိုဒေသငါးခုတွင် ဗර්ဏနှင့် အာရှရမ ခွဲခြားမှုကြောင့် ဓမ္မ ပေါ်ပေါက်သည်ကို သိလော့။ ၎င်းသည် အမြဲတည်၍ သဘာဝကျကာ၊ အဟိṃသာ (အကြမ်းမဖက်ခြင်း) စည်းကမ်းဖြင့် ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။

Verse 32

पञ्चस्वेतेषु वर्षेषु सर्वसाधारणः स्मृतः । अग्नीध्राय पिता पूर्वं जम्बूद्वीपं ददौ द्विज ॥

ထို varṣa ငါးခုတွင် (ဓမ္မသည်) အားလုံးအတွက် အများတူဖြစ်သည်ဟု မှတ်မိကြသည်။ ယခင်က သူ၏ဖခင်သည် ဂျမ္ဗူဒွီပကို အာဂ္နီဓြ သို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်၊ အို နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ။

Verse 33

तस्य पुत्रा बभूवुर्हि प्रजापतिसमा नव । ज्येष्ठो नाभिरिति ख्यातस्तस्य किंपुरुषो 'नुजः ॥

သူ၌ ပုရောဟိတ်ပရာဇာပတိတို့နှင့် တူညီသကဲ့သို့ အမှန်တကယ် သားကိုးယောက် ရှိ하였다။ အကြီးဆုံးသည် နာဘ္ဟိ ဟု ကျော်ကြားပြီး၊ သူ၏ ညီငယ်မှာ ကိမ္ပုရုရှ ဖြစ်သည်။

Verse 34

हरिवर्षस्तृतीयस्तु चतुर्थो 'भूदिलावृतः । वश्यश्च पञ्चमः पुत्रो हिरण्यः षष्ठ उच्यते ॥

တတိယသားမှာ ဟရိဝර්ෂ ဖြစ်ပြီး၊ စတုတ္ထသားမှာ အီလာဝෘတ ဖြစ်သည်။ ပဉ္စမသားမှာ ဝါရှျယ ဖြစ်၍၊ ဆဋ္ဌမသားကို ဟိရဏျယ ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 35

कुरुस्तु सप्तमस्तेषां भद्राश्वश्चाष्टमः स्मृतः । नवमः केतुमालश्च तन्नाम्ना वर्षसंस्थितिः ॥

ထိုတို့အနက် ကုရုသည် ခုနစ်မြောက် ဖြစ်၏။ ဘဒြာရှွသည် ရှစ်မြောက်ဟု မှတ်မိကြ၏။ ကိုးမြောက်မှာ ကေတုမာလ ဖြစ်ပြီး ထိုဒေသ (ဝර්ෂ) သည် ထိုအမည်တော်ဖြင့်ပင် တည်ထောင်ထား၏။

Verse 36

यानि किपुरुषाद्यानि वर्जयित्वा हिमाह्वयम् । तेषां स्वबावतः सिद्धिः सुखप्राया ह्यत्नतः ॥

ကိမ္ပုရုෂမှ စသော ဒေသများနှင့် ‘ဟိမ’ ဟု ခေါ်သော ဒေသကို ချန်ထားလျှင်၊ အခြားဒေသများတွင် အောင်မြင်မှုသည် သဘာဝအတိုင်း ပေါ်ထွန်း၏။ အသက်တာသည် အများအားဖြင့် သာယာပြီး၊ အရာရာကို အားထုတ်မှုမရှိဘဲ ရရှိကြ၏။

Verse 37

विपर्ययो न तेष्वस्ति जरा मृत्युभयं न च । धर्माधर्मौ न तेष्वास्तां नोत्तमाधममध्यमाः ॥

ထိုသူတို့အကြားတွင် ကျဆင်းပြောင်းလဲမှု မရှိ။ အိုမင်းခြင်းလည်း မရှိ၊ သေမင်းကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းလည်း မရှိ။ ထိုသူတို့အတွက် ဓမ္မလည်း မရှိ၊ အဓမ္မလည်း မရှိ၊ မြင့်နိမ့်အလယ်ဟူသော အဆင့်ခွဲခြားမှုလည်း မရှိ။

Verse 38

न वै चतुर्युगावस्था नार्तवा ऋतवो न च । आग्नीध्रसूनोर्नाभेस्तु ऋषभो 'भूत् सुतो द्विज ॥

ထိုနေရာတွင် ယုဂလေးပါး၏ အခြေအနေ မရှိ၊ လစဉ်ရာသီလည်း မရှိ၊ ပုံမှန်ရာသီလည်း မရှိ။ သို့သော် အာဂ္နီဓြ၏ သား နာဘ္ဟိ ထံ၌၊ အို ဒွိဇ၊ ရ္ဩဘ သည် သားတစ်ဦးအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 39

ऋषभाद्भरतो जज्ञे वीरः पुत्रशताद्वरः । सो 'भिषिच्यर्षभः पुत्रं महाप्रव्राज्यमास्थितः ॥

ရ္ဩဘမှ သူရဲကောင်း ဘာရတ မွေးဖွားလာ၏—သူ၏ သားတစ်ရာအနက် အထူးကောင်းမြတ်သူ။ မိမိသားကို အဘိသေက ပြု၍ ရ္ဩဘသည် မဟာပရဝ္ရာဇျ (အကြီးမားဆုံး သံဃာဘဝ/စွန့်လွှတ်ဘဝ) သို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 40

तपस्तेपे महाभागः पुलहाश्रमसंश्रयः । हिमाह्विं दक्षिणं वर्षं भरताय पिता ददौ ॥

ပုလဟာ၏ အာရှရမ်သို့ ခိုလှုံကာ ကံကောင်းသူသည် တပဿာကို ကျင့်ဆောင်하였다။ သူ၏ဖခင်သည် “ဟိမာဟွာ” ဟုခေါ်သော တောင်ပိုင်းဒေသကို ဘာရတအား ပေးအပ်하였다။

Verse 41

तस्मात् तु भारतं वर्षं तस्य नाम्ना महात्मनः । भतस्याप्यभूत् पुत्रः सुमतिर्नाम धार्मिकः ॥

ထို့ကြောင့် ဤဒေသကို မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသူ ဘာရတ၏ နာမအတိုင်း “ဘာရတ-ဝရ္ဩ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့ပြင် သူ၌ သုမတိ (Sumati) ဟု အမည်ရသော သာသနာတရားကို လိုက်နာသူ သားတစ်ဦးရှိ하였다။

Verse 42

तस्मिन् राज्यं समावेश्य भरतोऽपि वनं ययौ । एतेषां पुत्रपौत्रैस्तु सप्तद्वीपा वसुन्धरा ॥

သူကို နိုင်ငံတော်၌ တင်မြှောက်ထားပြီးနောက် ဘာရတလည်း တောသို့ ဝင်သွား하였다။ ထိုမင်းတို့၏ သားများနှင့် မြေးများကြောင့် ကမ္ဘာမြေသည် တိုက်ကြီး ခုနစ်ခုနှင့်အတူ အုပ်စိုးခံ၍ ခံစားအသုံးပြုခံရ하였다။

Verse 43

प्रियव्रतस्य पुत्रैस्तु भुक्त्वा स्वायम्भुवेऽन्तरे । एष स्वायम्भुवः सर्गः कथितस्ते द्विजोत्तम ॥

ဤသို့ စွာယမ္ဘုဝ မန္ဝန္တရ၌ ပရီယဝရတ၏ သားများက ကမ္ဘာမြေကို အုပ်စိုး하였다။ အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူ၊ ဤစွာယမ္ဘုဝ စೃಷ್ಟိ-ဝတ္ထုကို သင်အား အပြီးအစီး ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 44

पूर्वमन्वन्तरे सम्यक् किमन्यत् कथयामि ते ॥

ယခုမူ အစောပိုင်း မန္ဝန္တရအကြောင်း—အစဉ်လိုက်တကျ သင်အား အခြားမည်သို့ကို ထပ်မံ ပြောကြားရမည်နည်း။