Markandeya Purana — Adhyaya 50, Shloka 96
Adhyaya 50 — Mind-Born Progeny, Svayambhuva Manu’s Lineage, and Brahmā’s Ordinance to Duḥsaha (Alakṣmī’s Retinue)
देशाचारान् समयान् ज्ञातिधर्मं जपं होपं मङ्गलं देवतेष्टिम् ।
सम्यक्शौचं विधिवल्लोकवादान् पुंसस्त्वया कुर्वतो मास्तु सङ्गः ॥
deśācārān samayān jñātidharmaṃ japaṃ hopaṃ maṅgalaṃ devateṣṭim /
samyakśaucaṃ vidhivallokavādān puṃsas tvayā kurvato māstu saṅgaḥ
ဒေသဓလေ့ထုံးတမ်း၊ လက်ခံထားသော စံနှုန်းများ၊ ဆွေမျိုးတာဝန်၊ မန္တရရွတ်ဆိုခြင်း၊ ဟောမပူဇော်ခြင်း၊ မင်္ဂလာကိစ္စများ၊ ဒေဝတားပူဇော်ခြင်း၊ သန့်ရှင်းမှုမှန်ကန်ခြင်းနှင့် လူမှုစည်းကမ်းမှန်ကန်ခြင်းတို့ကို သေချာလိုက်နာသော ယောက်ျားနှင့်—အို ယက္ခ၊ သင်သည် မပေါင်းသင်းမဆက်ဆံပါနှင့်။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The righteous life is depicted as inherently protective: disciplined practice (ācāra) creates an environment where harmful forces find no ‘grip’. Dharma is thus both ethical and apotropaic (warding off harm).
Didactic dharma instruction; not pancalakṣaṇa.
Japa, homa, śauca, and deva-īṣṭi are ‘field-purifiers’. The Yakṣa’s non-association signals that sustained sattva and mantra-agni form a subtle boundary (rakṣā-cakra) around the practitioner.