Markandeya Purana — Adhyaya 38, Shloka 8
Adhyaya 38 — Dattatreya on Non-Identification (Mamata) and the Path to Liberation
अहमित्यङ्कुरोत्पन्नो ममेति स्कन्धवान् महान् ।
गृहक्षेत्रोच्चशाखश्च पुत्रदारादिपल्लवः ॥
ahamityaṅkurotpanno mameti skandhavān mahān |
gṛhakṣetroccaśākhaśca putradārādipallavaḥ ||
“ငါ” ဟူသော အပင်ပေါက်မှ “ငါ့ပိုင်” ဟူသော ကြီးမားသော တံခွန်တိုင်ကဲ့သို့သော ကိုယ်ပိုင်ပင်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ၎င်း၏ မြင့်မားသော ကိုင်းခက်များမှာ အိမ်နှင့် မြေယာဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အညွန့်နှင့် အရွက်များမှာ သားသမီး၊ ဇနီးနှင့် အခြားအရာတို့ ဖြစ်၏။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse distinguishes responsibility from bondage: family and property become sorrow-causes when rooted in ego (‘I’) and possessiveness (‘mine’).
A jñāna-oriented allegory within the Purāṇa’s narrative instruction, not a creation or dynasty list.
The ‘tree’ maps the expansion of subtle ego into gross entanglements. Cutting at the root (‘aham/mama’) is implied, rather than pruning external branches.