Markandeya Purana — Adhyaya 38, Shloka 5
Adhyaya 38 — Dattatreya on Non-Identification (Mamata) and the Path to Liberation
सोऽहं न दुःखी न सुखी यतोऽहं प्रकृतेः परः ।
यो भूताभिभवो भूतैः सुखदुःखात्मकॊ हि सः ॥
so 'haṃ na duḥkhī na sukhī yato 'haṃ prakṛteḥ paraḥ |
yo bhūtābhibhavo bhūtaiḥ sukhaduḥkhātmako hi saḥ ||
ထို့ကြောင့် ငါသည် ဝမ်းနည်းခြင်းလည်း မဟုတ်၊ ပျော်ရွှင်ခြင်းလည်း မဟုတ်၊ အကြောင်းမှာ ငါသည် ပရကృతိ (ရုပ်ဝတ္ထုသဘာဝ) ကို ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခြေအနေများနှင့် သတ္တဝါတို့၏ သက်ရောက်မှုအောက်၌ ကျရောက်သူသည် အမှန်တကယ် ပျော်နှင့်နာတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသူ ဖြစ်၏။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Freedom is defined as dis-identification: happiness and sorrow apply to the conditioned personality, not to the witnessing Self. Practically, this supports steadiness amid gain/loss.
Jnana-oriented instruction; ancillary to dharma teaching rather than a pancalakṣaṇa enumeration.
‘Beyond prakṛti’ signals a Sāṃkhya/Upaniṣadic register: puruṣa (witness) is untouched; sukha-duḥkha arise where identification with guṇas persists.