Adhyaya 25 — Madālāsā’s Return, Royal Succession, and the First Teaching to Vikrānta
तातेति किञ्चित्तनयेति किञ्चिदम्बेति किञ्चिद्दयितेति किञ्चित् ।
ममेति किञ्चिन्न ममेति किञ्चित्त्वं भूतसङ्घं बहुमानयेथाः ॥
tāteti kiñcit tanayeti kiñcid ambeti kiñcid dayiteti kiñcit / mameti kiñcin na mameti kiñcit tvaṃ bhūtasaṅghaṃ bahumānayethāḥ
တချို့က “အဖေ” ဟုခေါ်ကြ၊ တချို့က “သား” ဟုခေါ်ကြ၊ တချို့က “အမေ” ဟုခေါ်ကြ၊ တချို့က “ချစ်သူ” ဟုခေါ်ကြ၏။ တချို့က “ငါ့ဟာ” ဟုဆိုကြ၊ တချို့က “ငါ့ဟာမဟုတ်” ဟုဆိုကြ၏။ ထိုသို့သော အမည်တပ်ခြင်းများကြောင့် ဤသတ္တဝါအစုအဝေးကို မလွန်ကဲစွာ ရိုသေကြောက်ရွံ့မနေပါနှင့်။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Kinship terms and possessive notions are social conventions that easily become bondage; one should act with dharma yet remain inwardly unattached.
Didactic ethics/adhyātma within narrative; not directly sarga/manvantara/vaṃśa material.
The verse deconstructs nāma-rūpa (name-form) projections: ‘mine/not mine’ are mental superimpositions on the same impermanent aggregate of beings.