Markandeya Purana — Adhyaya 25, Shloka 13
Adhyaya 25 — Madālāsā’s Return, Royal Succession, and the First Teaching to Vikrānta
भूतानि भूतैः परिदुर्बलानि
वृद्धिं समायान्ति यथेह पुंसः ।
अन्नाम्बुपानादिभिरेव कस्य
न तेऽस्ति वृद्धिर्न च तेऽस्ति हानिः ॥
bhūtāni bhūtaiḥ paridurbalāni vṛddhiṃ samāyānti yatheha puṃsaḥ | annāmbupānādibhir eva kasya na te 'sti vṛddhir na ca te 'sti hāniḥ ||
ဓာတ်တို့သည် ဓာတ်တို့ကြောင့်ပင် အားလျော့သွားကာ (အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှုကြောင့်) လူတစ်ဦး၌ကဲ့သို့ အစာ၊ ရေ၊ သောက်စရာနှင့် အခြားအရာများအားဖြင့် ကြီးထွားလာကြသည်။ သို့သော် သင်အတွက်တော့ ဤအရာသည် မည်သူ၏အရာနည်း။ သင်၌ တိုးပွားခြင်းလည်း မရှိ၊ လျော့နည်းခြင်းလည်း မရှိ။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Physical growth and decline belong to the body’s constituents; taking oneself as the changeless self (rather than the changing body) is presented as the cure for fear and grief.
A tattva/mokṣa teaching passage embedded within dynastic narrative (vaṃśānucarita), rather than one of the five cosmological markers itself.
The verse points to nirvikāratva (unchangeability) of the true self: nourishment modifies only the pañcabhūta-structure, while awareness itself is not augmented or diminished.