Shloka 24
Adhyaya 20 — Ritadhvaja’s Companionship with the Naga Princes and the Origin of the Horse Kuvalaya
सन्ति शास्त्रविदोऽशीलाḥ सन्ति मूर्खाः सुशीलिनः ।
शास्त्रशीले समं मन्ये पुत्रौ धन्यतरन्तु तम् ॥
santi śāstravido 'śīlāḥ santi mūrkhāḥ suśīlinaḥ | śāstraśīle samaṃ manye putrau dhanyatarantu tam ||
ကျမ်းစာကို သိသော်လည်း အကျင့်ကောင်းမရှိသူလည်း ရှိ၏; မသင်မယူသော်လည်း သဘောသီလကောင်းသူလည်း ရှိ၏။ ငါသည် ပညာနှင့် စရိုက်ကို တန်းတူဟု ယူဆ၏။ သားတို့နှစ်ယောက်သည် ထိုသူကို ပိုမိုကောင်းချီးရစေမည့်အတိုင်း နှစ်ပါးလုံးကို ပြည့်စုံစေကြလော့။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Neither scholarship without virtue nor virtue without discernment is ideal; the text levels them as equally valuable and implicitly recommends their union. Social trust and dharma require both right understanding and right behavior.
Primarily dharma-śikṣā (ethical instruction), not a pañcalakṣaṇa enumerative passage.
Śāstra can be read as ‘right view’ and śīla as ‘right embodiment.’ Their equality hints that realization is incomplete if it remains only conceptual or only habitual.