Shloka 2
Adhyaya 11 — The Son’s Discourse on Embryogenesis, Birth, and the Wheel of Saṃsāra
तेनाभिभूतं तत्स्थैर्यं याति बीजद्वयं पितः ।
कललत्वं बुद्बुदत्वं ततः पेशित्वमेव च ॥
tenābhibhūtaṃ tat sthairyaṃ yāti bījadvayaṃ pitaḥ | kalalatvaṃ budbudatvaṃ tataḥ peśitvam eva ca ||
အဖေတော်၊ ထိုဖြစ်စဉ်ကြောင့် အနိုင်ယူခံရသကဲ့သို့ မျိုးစေ့နှစ်ပါးသည် တည်ငြိမ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်၏။ ပထမဦးစွာ «ကလာလ» (ဂျယ်လီကဲ့သို့ အစုအဝေး) ဖြစ်လာပြီး၊ ထို့နောက် «ဘုဒ္ဘုဒ» (ဖောင်းပူပူကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်) ဖြစ်ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် အမှန်တကယ် «ပေရှီ» (အသားတုံး) ဖြစ်လာ၏။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The body is shown as a gradual formation from subtle causes into gross form, encouraging detachment from bodily pride and a reflective attitude toward embodied life.
A sarga-analog at the individual scale (formation of the body), serving the purāṇic educational role.
The sequential ‘condensation’ (kalala → budbuda → peśī) can be read as the progressive crystallization of karma into form—subtle tendencies taking structured embodiment.