Adhyaya 1: Jaimini’s Questions on the Mahabharata and the Origin of the Wise Birds

Verse 1

तपःस्वाध्यायनिरतं मार्कण्डेयं महामुनिम् । व्यासशिष्यो महातेजा जैमिनिः पर्यपृच्छत ॥

ဗျာသ၏ တပည့်ဖြစ်၍ ဓမ္မတေဇ အလွန်ကြီးမားသော ဇိုင်မိနီသည်၊ တပသ (အာစီတ) နှင့် သာသနာကျမ်းများကို လေ့လာခြင်း၌ အလွန်အမင်း အနုမြူတော်မူသော မဟာဋီကာ မာရ္ကဏ္ဍေယ မုနိကို မေးမြန်း하였다။

Verse 2

भगवान् भारताख्यानं व्यासेनोक्तं महात्मना । पूर्णमस्तमलैः शुभ्रैर्नानाशास्त्रसमुच्चयैः ॥

မဟာစိတ်ရှိသော ဗျာသက ပြောကြားခဲ့သည့် ဂုဏ်ထူးမြတ် မဟာဘာရတ ဇာတ်ကြောင်းသည် ပြည့်စုံပြီး—တောက်ပ၍ အပြစ်အနာအဆာကင်း—သဒ္ဓမ္မဗေဒ၏ များစွာသော ခွဲခက်များကို စုစည်းထားသော အကျဉ်းချုပ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

Verse 3

जातिशुद्धिसमायुक्तं साधुशब्दोपशोभितम् । पूर्वपक्षोक्तिसिद्धान्तपरिनिष्ठासमन्वितम् ॥

«မျိုးရိုးသန့်ရှင်းမှုဖြင့် ပြည့်စုံ၍ သင့်လျော်သန့်ရှင်းသော စကားလုံးများဖြင့် အလှဆင်ထားကာ၊ ပူဝ္ဝပက္ခ (prima facie)၊ စိဒ္ဓာန္တ (အတည်ပြုသတ်မှတ်ချက်) နှင့် နောက်ဆုံးအတည်ပြုဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ဖော်ပြထားသည်»။

Verse 4

त्रिदशानां यथा विष्णुर्द्विपदां ब्राह्मणो यथा । भूषणानाञ्च सर्वेषां यथा चूडामणिर्वरः ॥

ဗိဿဏုသည် နတ်တို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဗြာဟ္မဏ (Brāhmaṇa) သည် နှစ်ခြေရှိသတ္တဝါတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိပ်တင်ရတနာ (crest-jewel) သည် အလှဆင်ပစ္စည်းအားလုံးအနက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့—ဤနေရာတွင် ချီးမွမ်းခံရသူလည်း အထူးထက်မြက်အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 5

यथायुधानां कुलिशमिन्द्रियाणां यथा मनः । तथेह सर्वशास्त्राणां महाभारतमुत्तमम् ॥

ဗဇ္ရ (vajra) သည် လက်နက်တို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ စိတ်သည် အင်ဒြိယ (အာရုံ) တို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့—ဤနေရာတွင် မဟာဘာရတ (Mahābhārata) သည် သာස්တရ (śāstra) အားလုံးအနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 6

अत्रार्थश्चैव धर्मश्च कामो मोक्षश्च वर्ण्यते । परस्परानुबन्धाश्च सानुबन्धाश्च ते पृथक् ॥

ဤနေရာတွင် အර්ထ (artha)၊ ဓမ္မ (dharma)၊ ကာမ (kāma) နှင့် မောက္ခ (mokṣa) ကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုအကြောင်းအရာများကို အပြန်အလှန်ဆက်နွယ်မှုအရလည်းကောင်း သီးခြားလည်းကောင်း၊ ဆက်စပ်သော အကြောင်းအရာခွဲများနှင့်တကွ ရှင်းလင်းဖော်ထုတ်ထားသည်။

Verse 7

धर्मशास्त्रमिदं श्रेष्ठमर्थशास्त्रमिदं परम् । कामशास्त्रमिदं चाग्र्यं मोक्षशास्त्रं तथोत्तमम् ॥

«ဤသည်မှာ ဓမ္မအကြောင်း အထူးကောင်းမွန်သော သာස්တရဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အර්ထအကြောင်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သာස්တရဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကာမအကြောင်းလည်း အထင်ကရ သာස්တရဖြစ်ပြီး၊ ထို့အတူ မောက္ခအကြောင်း မလွန်ကဲနိုင်သော သာස්တရလည်း ဖြစ်သည်»။

Verse 8

चतुराश्रमधर्माणामाचारस्थितिसाधनम् । प्रोक्तमेतन्महाभाग वेदव्यासेन धीमता ॥

အို ကံကောင်းမြတ်သူ၊ ဤအရာကို ပညာရှိ ဝေဒ-ဗျာသက သင်ကြားထားသည်။ အာရှရမ် လေးပါး၏ ဓမ္မများတွင် သင့်လျော်သော အကျင့်နှင့် တည်မြဲသော စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းရန် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

Verse 9

तथा तात कृतं ह्येतद् व्यासेनोदारकर्मणा । यथा व्याप्तं महाशास्त्रं विरोधैर्नाभिभूयते ॥

ထို့ကြောင့် ချစ်သူရေ၊ ဤအရာကို အကျင့်ကောင်းမြတ်သော ဗျာသက အမှန်တကယ် စီစဉ်ရေးသားထားသည်။ ထိုကြောင့် မဟာကျမ်းကြီးသည် အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းပြီး အပြန်အလှန် ဆန့်ကျင်မှုများကြောင့် မလွှမ်းမိုးခံရ။

Verse 10

व्यासवाक्यजलौघेन कुतर्कतरुहारिणा । वेदशैलावतीर्णेन नीरजस्का मही कृता ॥

ဗျာသ၏ စကားလုံးရေကြီးသည်—မှားယွင်းသော အကြောင်းပြချက်၏ သစ်ပင်များကို ဆွဲယူဖယ်ရှားကာ—ဝေဒတောင်မှ ဆင်းသက်လာသဖြင့် မြေကြီးသည် ဖုန်မှုန့်ကင်းစင်သွားသည် (ဆိုလိုသည်မှာ ရှင်းလင်းသန့်စင်သွားသည်)။

Verse 11

कलशब्दमहाहंसं माख्यानपराम्बुजम् । कथाविस्तीर्णसलिलं कार्ष्ण वेदमहाह्रदम् ॥

“(ဤပုရာဏသည်) သံလွင်မြူးမြူးဖြင့် ကြီးမြတ်သော ဟံသာတော်တစ်ပါးကဲ့သို့၊ သန့်ရှင်းသော ပုံပြင်တော်များ၏ အမြင့်ဆုံး ကြာပန်းကို ဆောင်ထား၏။ ၎င်း၏ ရေသည် ကျယ်ပြန့်သော ဇာတ်ကြောင်းများအဖြစ် ပျံ့နှံ့၍—ဝေဒပညာ၏ မဟာကန်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်၊ အို ကာရ္ṣṇa။”

Verse 12

तदिदं भारताख्यानं बह्वर्थं श्रुतिविस्तरम् । तत्त्वतो ज्ञातुकामोऽहं भगवन्स्त्वामुपस्थितः ॥

“ဘားရတဟု ခေါ်သော ဤဇာတ်ကြောင်းသည် အဓိပ္ပါယ်များစွာဖြင့် ပြည့်ဝ၍ ဝေဒ၏ ထုတ်ဖော်ပြသမှုကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သည်။ ၎င်းကို အမှန်တကယ် (အခြေခံတရားများအရ) နားလည်လိုသဖြင့်၊ အို ကောင်းချီးခံရသူ၊ သင့်ထံသို့ ကျွန်ုပ် ချဉ်းကပ်လာပါသည်။”

Verse 13

कस्मान्मानुषतां प्राप्तो निर्गुणोऽपि जनार्दनः । वासुदेवो जगत्सूतिस्थितिसंयमकारणम् ॥

ဂုဏ်သုံးပါးကို ကျော်လွန်နေသော ဇနာရ္ဒန (Janārdana) သည် အဘယ်ကြောင့် လူ့အခြေအနေကို ခံယူခဲ့သနည်း။ ဝါစုဒေဝ (Vāsudeva) သည် လောက၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်း (သံဟာရ) ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

Verse 14

कस्माच्च पाण्डुपुत्राणामेका सा द्रुपदात्मजा । पञ्चानां महीषी कृष्णा ह्यत्र नः संशयो महान् ॥

ထို့ပြင် ဒြုပဒ (Drupada) ၏ သမီးတစ်ဦးတည်းဖြစ်သော ကృష్ణာ (Draupadī) သည် ပာဏ္ဍု (Pāṇḍu) ၏ သားငါးဦး၏ မဟာမိဖုရားအဖြစ် အဘယ်ကြောင့် ဖြစ်လာခဲ့သနည်း။ ဤအချက်၌ ကျွန်ုပ်တို့တွင် သံသယကြီးမားလှသည်။

Verse 15

भेषजं ब्रह्महत्याया बलदेवो महाबलः । तीर्थयात्राप्रसङ्गेन कस्माच्चक्रे हलायुधः ॥

နင်္ဂါးကို ကိုင်ဆောင်သော အင်အားကြီး ဘလရာမ (Balarāma) သည် ဘရဟ္မဏသတ်မှု (brahmahatyā) အပြစ်ကို ဖြေရှင်းရန် အဘယ်ကြောင့် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (tīrtha) များသို့ ဘုရားဖူးခရီး ထွက်ခဲ့သနည်း။

Verse 16

कथञ्च द्रौपदेयास्तेऽकृतदाराः महारथाः । पाण्डुनाथा महात्मानो वधमापुरनाथवत् ॥

ထို့ပြင် ဒြောပဒီ (Draupadī) ၏ သားများဖြစ်သော မဟာရထားစစ်သူရဲများသည် မင်္ဂလာမဆောင်ရသေးသော်လည်း၊ မြင့်မြတ်စိတ်ရှိသော ပာဏ္ဍု (Pāṇḍu) ၏ သားများကဲ့သို့ အကာအကွယ်မရှိသူများသဖွယ် မည်သို့ သေဆုံးခြင်းကို တွေ့ကြုံခဲ့သနည်း။

Verse 17

एतत्सर्वं विस्तरशो ममाख्यातुमिहार्हसि । भवन्तो मूढबुद्धीनामवबोधकराः सदा ॥

ဤအရာအားလုံးကို ဤနေရာတွင် အပြည့်အစုံ အသေးစိတ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပေးသင့်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ သင်တို့ (အလေးအမြတ်ပြုသူများ) သည် အမြဲတမ်း နိုးကြားစေသူများဖြစ်၍၊ စိတ်ဉာဏ်ရှုပ်ထွေးသူတို့အား နားလည်မှုကို ပေးဆောင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 18

इति तस्य वचः श्रुत्वा मार्कण्डेयो महामुनिः । दशाष्टदोषरहितो वक्तुं समुपचक्रमे ॥

ထိုစကားကို ဤသို့ ကြားနာပြီးနောက်၊ အပြစ်အနာအဆာ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးမှ လွတ်ကင်းသော မဟာရိရှီ မာရကဏ္ဍေယ သည် စကားပြောရန် စတင်하였다။

Verse 19

मार्कण्डेय उवाच क्रियाकालोऽयमस्माकं समप्राप्तो मुनिसत्तम । विस्तरे चापि वक्तव्ये नैष कालः प्रशस्यते ॥

မာရကဏ္ဍေယက ပြောသည်—“အို ရိရှီတို့အနက် အကောင်းဆုံးရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကర్తဝယာအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်သည် ယခု ရောက်လာပြီ။ အရာတစ်ခုကို ရှည်လျားစွာ ရှင်းလင်းရမည်ဆိုလျှင်လည်း ယခုအချိန်သည် ထိုသို့ ရှည်ပြောရန် မချီးမွမ်းထိုက်သော အချိန်မဟုတ်”။

Verse 20

ये तु वक्ष्यन्ति वक्ष्येऽद्य तानहं जैमिने तव । तथा च नष्टसन्देहं त्वां करिष्यन्ति पक्षिणः ॥

“အို ဇိုင်မိနီ၊ ယနေ့ ငါသည် ထိုငှက်တို့ကလည်း ရှင်းပြမည့် အကြောင်းအရာများကိုပင် သင်အား ပြောပြမည်။ ထိုငှက်တို့သည် သင်၏ သံသယကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးလိမ့်မည်”။

Verse 21

पिङ्गाक्षश्च विबोधश्च सुपुत्रः सुमुखस्तथा । द्रोणपुत्राः खगश्रेष्ठास्तत्त्वज्ञाः शास्त्रचिन्तकाः ॥

ထို့နောက် ပင်္ဂါက္ခ၊ ဝိဗောဓ၊ စုပုတ္တ၊ ထို့အတူ စုမုခ ဟူသော ဒရောဏ၏ သားတို့ရှိကြ၏။ သူတို့သည် ငှက်တို့အနက် အထူးမြတ်သူများ၊ သစ္စာကို သိသူများ၊ သာස්တရများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 22

वेदशास्त्रार्थविज्ञाने येषामव्याहता मतिः । विन्ध्यकन्दरमध्यस्थास्तानुपास्य च पृच्छ च ॥

ဝေဒနှင့် သာස්တရတို့၏ အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရာတွင် အတားအဆီးမရှိသူများသည် ဝိန္ဓျတောင်တန်း၏ ဂူအလယ်၌ နေထိုင်ကြပြီး၊ လူတို့သည် ထိုသူတို့ကို ပူဇော်ကာ (ဝန်ဆောင်ကာ) မေးမြန်းကြသည်။

Verse 23

एवमुक्तस्तदा तेन मार्कण्डेयेन धीमता । प्रत्युवाचार्षिशार्दूलो विस्मयोत्फुल्ललोचनः ॥

ထိုအခါ ပညာရှိ မာရကဏ္ဍေယျ၏ စကားဖြင့် မေးမြန်းခံရသော် “ရသီတို့အတွင်း ကျားကဲ့သို့သော” မဟာရသီသည် အံ့ဩ၍ မျက်လုံးကျယ်ကာ ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 24

जैमिनिरुवाच अत्यद्भुतमिदं ब्रह्मन् खगवागिव मानुषी । यत् पक्षिणस् ते विज्ञानमापुरत्यन्तदुर्लभम् ॥

ဇိုင်မိနီက ပြောသည်—“အို ဘြာဟ္မဏ၊ ဤအရာသည် အလွန်အံ့ဖွယ်တည်း—ငှက်တို့၏အသံကဲ့သို့ ပြောသော်လည်း အဓိပ္ပါယ်မှာ လူသား၏အဓိပ္ပါယ်တည်း—ဤငှက်တို့သည် ရယူရန် အလွန်ခက်ခဲသော ဉာဏ်ပညာကို မည်သို့ရရှိခဲ့သနည်း?”

Verse 25

तिर्यग्योन्यां यदि भवस्तेषां ज्ञानं कुतोऽभवत् । कथञ्च द्रोणतनयाः प्रोच्यन्ते ते पतत्रिणः ॥

“သူတို့သည် တိရစ္ဆာန်ဝမ်း၌ မွေးဖွားလာကြလျှင် ထိုကဲ့သို့သော ဉာဏ်ပညာကို မည်သို့ရရှိခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် အတောင်ပံရှိသော ထိုသူတို့ကို ဒရೋဏ၏ သားများဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ဆိုကြသနည်း?”

Verse 26

कश्च द्रोणः प्रविख्यातो यस्य पुत्रचतुष्टयम् । जातं गुणवतां तेषां धर्मज्ञानं महात्मनाम् ॥

ထို့ပြင် ထင်ရှားကျော်ကြားသော ဒရိုဏဟူသည် မည်သူနည်း။ သူ၏ သားလေးယောက် မွေးဖွားလာကြရာ၌ သီလရှိ၍ မဟာစိတ်ရှိကာ ဓမ္မကို သိမြင်သူများ ဖြစ်ကြသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 27

मार्कण्डेय उवाच शृणुष्वावहितो भूत्वा यद्वृत्तं नन्दने पुरा । शक्रस्याप्यसरसां चैव नारदस्य च सङ्गमे ॥

မာရကဏ္ဍေယျက ပြောသည်—“နန္ဒန၌ အလွန်ရှေးက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ငါပြောပြမည်၊ စက္ကရ (အိန္ဒြ)၊ အပ္ဆရာများနှင့် နာရဒ တို့၏ စည်းဝေးရာ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို သေချာစွာ နားထောင်လော့။”

Verse 28

नारदो नन्दनेऽपश्यत् पुंश्चलीगणमध्यगम् । शक्रं सुराधिराजानं तन्मुखासक्तलोचनम् ॥

နန္ဒန (အိန္ဒြ၏ ပျော်ရွှင်ဥယျာဉ်) အတွင်း၌ နာရဒ မုနိသည် ဒေဝတားတို့၏ အရှင် စက္ကရာ (အိန္ဒြ) ကို မြင်၏။ သူသည် အပျော်အပါးမိန်းမအုပ်စုကြား၌ ထိုင်လျက်၊ သူတို့၏ မျက်နှာများကို မျက်စိဖြင့် တင်းတိမ်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။

Verse 29

स तेनर्षिवरिष्ठेन दृष्टमात्रः शचीपतिः । समुत्तस्थौ स्वकं चास्मै ददावासनमादरात् ॥

ထိုမုနိအမြတ်က စာချီ၏ အရှင် (အိန္ဒြ) ကို မြင်သည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ သူသည် ချက်ချင်းထ၍ လေးစားစွာ မိမိ၏ အာသနကို ပူဇော်အပ်၏။

Verse 30

तं दृष्ट्वा बलवृत्रघ्नमुत्थितं त्रिदशाङ्गनाः । प्रणेमुस्ताश्च देवर्7षि विनयावनताः स्थिताः ॥

ဗြတ္တရကို သတ်သော အင်အားကြီးသူ ထလာသည်ကို မြင်လျှင် ကောင်းကင်မိန်းမများသည် ထ၍ ဦးချကန်တော့ကြ၏။ အို ဒေဝရ္ရှီ၊ သူတို့သည် ဦးခေါင်းချ၍ လေးစားသဖြင့် နှိမ့်ချစွာ ရပ်နေကြ၏။

Verse 31

ताभिरभ्यर्चितः सोऽथ उपविष्टे शतक्रतौ । यथार्हं कृतसम्भाषः कथाश्चक्रे मनोरमाः ॥

သူတို့က ဂုဏ်ပြုကြသဖြင့်၊ ထို့နောက်—စတကရတု (အိန္ဒြ) ထိုင်ပြီးနောက်—သင့်လျော်သော အပြန်အလှန် မင်္ဂလာနှုတ်ဆက်မှုများ ပြုလုပ်ကာ ပျော်ရွှင်ဖွယ် စကားဝိုင်း (ပုံပြင်များ) ကို ဆက်လက်ပြောဆိုလေ၏။

Verse 32

शक्र उवाच ततः कथान्तरे शक्रस्तमुवाच महामुनिम् । देह्याज्ञां नृत्यतामासां तव याभिमतेति वै ॥

စက္ကရာ (အိန္ဒြ) က ဆို၏—စကားဝိုင်းအတွင်း၌ စက္ကရာသည် ထိုမဟာမုနိအား ပြောလေ၏။ “ကျွန်ုပ်အား ခွင့်ပြုပါ—ဤအရာတို့အနက် မည်သည်က သင်၏ စိတ်နှစ်သက်ရာ ဖြစ်သည်ကို မိန့်ကြားပါ။”

Verse 33

रम्भा वा कर्कशा वाथ उर्वश्यथ तिलोत्तमा । घृताची मेनका वापि यत्र वा भवतो रुचिः ॥

“ရမ္ဘါ သို့မဟုတ် ကရ္ကသာ၊ သို့မဟုတ် ဥရ္ဝသီ သို့မဟုတ် တိလောတ္တမာ၊ သို့မဟုတ် ဃృతာချီ သို့မဟုတ် မေနကာ—သင်နှစ်သက်ရာ မည်သူမဆိုကို ရွေးချယ်ပါ။”

Verse 34

एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठो वचो शक्रस्य नारदः । विचिन्त्याप्सरसः प्राह विनयावनताः स्थिताः ॥

သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး နာရဒ မုနိသည် စဉ်းစားသုံးသပ်ကာ၊ ခေါင်းငုံ့၍ ရိုသေစွာ ရပ်နေသော အပ္ဆရာမများကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 35

युष्माकमिह सर्वासां रूपौदार्यगुणाधिकम् । आत्मानं मन्यते या तु सा नृत्यतु ममाग्रतः ॥

ဤနေရာရှိ သင်တို့အားလုံးအနက်၊ အလှအပ၊ သဒ္ဓါရည် (ဂုဏ်သိက္ခာ) နှင့် ကုသိုလ်ဂုဏ်တို့၌ မိမိကိုယ်ကို အထက်မြတ်ဆုံးဟု ထင်မြင်သူ မည်သူမဆို—ငါ့ရှေ့တွင် ကပြပါစေ။

Verse 36

गुणरूपविहीनायाः सिद्धिर्नाट्यस्य नास्ति वै । चार्वधिष्ठानवन्नृत्यं नृत्यमन्यद्विडम्बनम् ॥

အမှန်တကယ်အားဖြင့်၊ နာဋ္ယ (ပြဇာတ်အနုပညာ) သည် သင့်လျော်သော ဂုဏ်ရည်နှင့် ပုံသဏ္ဌာန် မပါလျှင် အောင်မြင်မှု မရနိုင်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အခြေခံမရှိသည့် နృత్య (အက) သည် အကအမှန် မဟုတ်ဘဲ၊ အတုယူ၍ လှောင်ပြောင်သကဲ့သို့သာ ဖြစ်သည်။

Verse 37

तद्वाक्यसमकालं च एकैकास्ता नतास्ततः । अहं गुणाधिका न त्वं न त्वं चान्या अब्रवीदिदम् ॥

ထိုစကားများ ပြောဆိုသည့် ခဏချင်းမှာပင် အခြားသူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဦးညွှတ်ကန်တော့ကြ၏။ ထို့နောက် နាងက ဤသို့ဆို၏—“ငါသည် ဂုဏ်သတ္တိတို့၌ အထက်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏; သင်တို့မဟုတ်—သင်တို့သည်လည်း ငါနှင့် မကွာခြားကြ။”

Verse 38

मार्कण्डेय उवाच तासां संभ्रममालोक्य भगवान् पाकशासनः । पृच्छ्यतां मुनिरित्याह वक्ता यां वो गुणाधिकाम् ॥

မာရ္ကဏ္ဍေယက ပြောသည်။ သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြင်၍ ကောင်းမြတ်သော ပာကရှာသန (အိန္ဒြ) က «အရှင်ရသီကို မေးကြလော့။ သူသည် သင်တို့ထက် ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် မြင့်မြတ်သူဖြစ်၍ သင်တို့အား ပြောပြလိမ့်မည်» ဟု ဆို하였다။

Verse 39

शक्रच्छन्दानुयाताभिः पृष्टस्ताभिः सनारदः । प्रोवाच यत् तदा वाक्यं जैमिने तन्निबोध मे ॥

ရှက္ရ (သက္က) နှင့် ဝေဒမီတာများ လိုက်ပါလာသူတို့က မေးမြန်းသောအခါ၊ သူသည် နာရဒနှင့်အတူ ထိုစကားများကို ပြော하였다။ အို ဂျိုင်မိနီ၊ ထိုအချိန်က ပြောခဲ့သမျှကို ငါထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 40

तपस्यन्तं नगेंद्रस्थं या वः क्षोभयते बलात् । दुर्वाससं मुनिश्रेष्ठं तां वो मन्ये गुणाधिकाम् ॥

အရှင်တောင်တော်၏ အရှင်ပေါ်တွင် အထွတ်အမြတ် ရသီ ဒုရ္ဝာသ သာသနာတပသ် ပြုနေစဉ်၊ သင်တို့ကို အင်အားဖြင့် လှုပ်ရှားစေသော သူမကို ငါသည် သင်တို့ထက် သီလနှင့် ထူးချွန်မှု၌ မြင့်မြတ်သူဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 41

मार्कण्डेय उवाच तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वा वेपत कन्धराः । अशक्यमेतदस्माकमिति ताश्चक्रिरे कथाः ॥

မာရ္ကဏ္ဍေယက ပြောသည်။ သူ၏စကားကို ကြားသော် သူတို့အားလုံး လည်ပင်းတုန်၍ (ကြောက်ရွံ့ကာ) «ဤအရာသည် ငါတို့အတွက် မဖြစ်နိုင်» ဟု ပြောကြသည်။

Verse 42

तत्राप्सरा वपुर्नाम मुनिक्षोभणगर्विता । प्रत्युवाचाद्य यास्यामि यत्रासौ संस्थितो मुनिः ॥

ထိုနေရာတွင် ရသီများကို နှောင့်ယှက်နိုင်သည့် အင်အားကို မာန်တက်သော ဝပု အမည်ရှိ အပ္စရာသ်က «ယနေ့ ငါသည် ထိုရသီ နေထိုင်ရာသို့ သွားမည်» ဟု ပြန်လည်ဆို하였다။

Verse 43

अद्य तं देहयन्तारं प्रयुक्तेन्द्रियवाजिनम् । स्मरशस्त्रगलद्रश्मिं करिष्यामि कुसारथिम ॥

«ယနေ့ ငါသည် အာရုံခံစားမှုတို့၏ မြင်းများကို မောင်းနှင်သူ၊ စ္မရ (ကာမ) ၏ လက်နက်တို့ကြောင့် ချုပ်ကြိုးများ လျှောကျနေသော ထိုမီးလောင်စေသူကို မကောင်းသော ရထားမောင်းသူအဖြစ် ပြုမည်»။

Verse 44

ब्रह्मा जनार्दनो वापि यदि वा नीललोहितः । तमप्यद्य करिष्यामि कामबाणक्षतान्तरण् ॥

«ဗြဟ္မာဖြစ်စေ၊ ဇနာရ္ဒန (ဗိဿနု) ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် နီလာလိုဟိတ (ရုဒြ/ရှီဝ) ပင်ဖြစ်စေ—သူတောင်မှ—ယနေ့ ငါသည် ကာမ၏ မြားဒဏ်ရာအမှတ်ကို ဖယ်ရှားခံရသူ (အလိုဆန္ဒ၏ ဒဏ်ရာမှ လွတ်မြောက်သူ) အဖြစ် ပြုမည်»။

Verse 45

इत्युक्त्वा प्रजगामाथ प्रालेयाद्रिं वपुस्तदा । मुनेस्तपः प्रभावेण प्रशान्तश्वापदाश्रमम् ॥

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ထိုအချိန်၌ သူသည် ပရာလေးယာဒြိ (နှင်းတောင်) သို့ ထွက်ခွာသွား하였다။ ရသီ၏ တပဿာအာနုဘော်ကြောင့် အာရှရမ်သည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များပင် ငြိမ်းချမ်း၍ သက်သာနေသော နေရာဖြစ်လာ하였다။

Verse 46

स पुंस्कोकिलमाधुर्या यत्रास्ते स महामुनिः । क्रोशमात्रं स्थितातस्मादगायत वराप्सराः ॥

ထိုနေရာ၌ မဟာရသီသည် အထီးကောက်ကူး၏ သီချင်းသံကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော အလယ်တွင် နေထိုင်နေရာ၊ အထူးမြတ်သော အပ္ဆရာများသည် ကရိုးရှ တစ်ကရိုးရှသာ အကွာအဝေးတွင် ရပ်လျက် သီချင်းသံကို ထုတ်လွှင့်၍ သီဆိုကြ하였다။

Verse 47

तद्गीतध्वनिमाकर्ण्य मुनिर्विस्मितमानसः । जगाम तत्र यत्रास्ते सा बाला रुचिरानना ॥

ထိုသီချင်းသံကို ကြားသော် ရသီသည် အံ့ဩမှုဖြင့် စိတ်ပြည့်ဝလျက် မျက်နှာလှပသော မိန်းကလေး ထိုင်နေသော နေရာသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 48

तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गीं मुनिः संस्तभ्य मानसम् । क्षोभणायागतां ज्ञात्वा कोपामर्षसन्वितः ॥

အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်း လှပသော သူမကို မြင်သောအခါ မုနိသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေ하였다။ သူမသည် တပဿာကို နှောင့်ယှက်ရန် လာသည်ကို သိသဖြင့် ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွား하였다။

Verse 49

उवाचेदं ततो वाक्यं महर्षिस्तां महातपाः ।

ထို့နောက် မဟာမုနိ၊ အင်အားကြီးသော တပဿီသည် သူမအား ဤစကားများကို ပြော하였다။

Verse 50

यस्माद् दुःखार्जितस्येह तपसो विघ्नकारणात् । आगतासि मदोन्मत्ते मम दुःखाय खेचरि ॥

သင်သည် ဤနေရာသို့ လာရောက်ခဲ့သည်မှာ ငါ အခက်အခဲဖြင့် ဆောင်ရွက်နေသော တပဿာကို အတားအဆီး ဖြစ်စေသောကြောင့်ပင်။ အို မူးယစ်နေသူ၊ အို ကောင်းကင်၌ လှည့်လည်သူ၊ သင်သည် ငါ၏ ဝမ်းနည်းမှုအတွက် လာရောက်ခဲ့၏။

Verse 51

तस्मात् सुपर्णगोत्रे त्वं मत्क्रोधकलुषीकृता । जन्म प्राप्स्यसि दुष्प्रज्ञे यावद्वर्षाणि षोडश ॥

ထို့ကြောင့် ငါ၏ ဒေါသဖြင့် အညစ်အကြေးကပ်လျက် သင်သည် စုပရဏာ၏ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားခြင်းကို ရရှိလိမ့်မည်။ အို စိတ်မကောင်းသူ၊ သင်သည် ဆယ့်ခြောက်နှစ်တိုင် ထိုသို့ပင် နေရလိမ့်မည်။

Verse 52

निजरूपं परित्यज्य पक्षिणीरूपधारिणी । चत्वारस्ते च तनया जनिष्यन्तेऽधमाप्सराः ॥

သူမသည် မိမိ၏ ယခင်ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို စွန့်၍ မိန်းကလေးငှက်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူလျက်၊ ကျဆုံးသွားသော အပ္ဆရာဖြစ်သူမထံမှ သားလေးယောက် မွေးဖွားလာလိမ့်မည်။

Verse 53

अप्राप्य तेषु च प्रीतिं शस्त्रपूता पुनर्दिवि । वासमाप्स्यसि वक्तव्यं नोत्तरं ते कथञ्चन ॥

သူတို့၏နှစ်သက်မှုကို မရရှိသော်လည်း လက်နက်၏သန့်စင်ခြင်းကြောင့် သင်သည် ထပ်မံ၍ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ခွင့်ကို ရရှိလိမ့်မည်။ သင့်အား ထပ်မံ ပြောစရာ မရှိတော့။

Verse 54

इति वचनमसह्यं कोपसंरक्तदृष्टिश्चलकलबलयां तां मानिनीं श्रावयित्वा । तरलतरतरङ्गां गां परित्यज्य विप्रः प्रथितगुणगणौघां संप्रयाताः खगङ्गाम् ॥

မခံနိုင်လောက်သော စကားများကို မာနကြီးသော မိန်းမထံ ပြောပြီးနောက်—ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲနေကာ၊ သူမကလည်း မရပ်မနား စကားများပြောလျက်ရှိသော်—ဗြာဟ္မဏသည် အမြဲမငြိမ်သော လှိုင်းများတုန်လှုပ်နေသည့် ထိုပြည်ကို စွန့်ခွာကာ၊ ဂုဏ်သတ္တိအစုအဝေးကြီးကို ကျယ်ပြန့်စွာ ချီးမွမ်းကြသော နာမည်ကျော် ဂင်္ဂါမြစ်သို့ ထွက်ခွာသွား하였다။