
Chapter Arc: Sauti’s voice turns from event to afterglow: having heard the holy deeds of the great-souled Pandavas in Virata’s realm, the listener is promised protection from fear, illness, and misfortune. → The narration shifts into a crescendo of phalaśruti—benefits of hearing/reciting—linking remembrance of Arjuna’s (Phalguna’s) deeds to the destruction of sins, the arising of prosperity, and victory even when one stands alone against foes. → The chapter peaks in its ritual injunctions: after hearing the Virata Parva, one should give gifts according to means—varied garments, gold, grain, cows and horses—honor the best of Brahmins, satisfy the reciter, and feed Brahmins with sweet rice, ghee, and sugar to secure the ‘complete fruit’ of the hearing. → The phalaśruti seals the narrative with assurances: calamities subside, separations from loved ones do not occur, auspicious increase arises, and the gods are pleased when the listener practices generosity and hospitality.
Verse 1
विराटपर्वकी सम्पूर्ण "्लोक-संख्या--२६९१ #2.# #22.7 (9) #च्दिम अलड श्रवण-महिमा श्र॒त्वा तु चरितं पुण्यं पाण्डवानां महात्मनाम् | नाधिव्याधिभयं तेषां जायते पुण्यकर्मणाम्,पुण्यकर्मा महात्मा पाण्डवोंका पवित्र चरित्र सुनकर श्रोताओंको आधि (मानसिक दुःख) और व्याधि (शारीरिक कष्ट)-का भय नहीं होता है
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏—မဟာသတ္တဝါ ပာဏ္ဍဝတို့၏ သန့်ရှင်း၍ စိတ်ကိုသန့်စင်စေသော အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ကြားနာပြီးနောက်၊ နားထောင်သူတို့၌ အာဓိ (စိတ်ဒုက္ခ) နှင့် ဗျာဓိ (ကိုယ်ခန္ဓာနာကျင်မှု) တို့ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မပေါ်ပေါက်လာ။ အကြောင်းမူကား ထိုတရားသမားတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ကုသိုလ်ဖြစ်၍ ကြားနာရန် မင်္ဂလာတရား ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
Verse 2
दुर्गतेस्तरणे तेषामायतं तरणं भवेत् । सुभिक्षं क्षेममारोग्यं पुण्यवृद्धि: प्रजायते,पाण्डवोंका जो दुर्गतिसे उद्धार हुआ, उस प्रसंगका पाठ करनेपर मनुष्यके लिये भारीसे भारी संकटसे छूटना सरल हो जाता है। उन्हें सुभिक्ष, क्षेम, आरोग्य तथा पुण्यकी वृद्धि सुलभ होती है
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏—ဒုက္ခအတွင်းကျရောက်သူတို့အတွက်၊ သူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာကို ဖတ်ရွတ်ခြင်းသည် အဝေးအလျားထိ အကျိုးပြုသော ကယ်တင်ရာလမ်း ဖြစ်လာ၏။ ထိုကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းမှ အစားအစာပေါများခြင်း၊ လုံခြုံချမ်းသာခြင်း၊ ကျန်းမာခြင်းနှင့် ကုသိုလ်တိုးပွားခြင်းတို့ ပေါ်ပေါက်လာ၏။
Verse 3
सर्वपापानि नश्यन्ति जायन्ते सर्वसम्पद: । एकाकी विजयेच्छत्रून् स्मृत्वा फाल्गुनकर्म च,अर्जुनके चरित्रका स्मरण करनेसे सारे पाप नष्ट हो जाते हैं, सब प्रकारकी सम्पदाएँ प्राप्त होती हैं और मनुष्य अकेला या असहाय होनेपर भी शत्रुओंपर विजय प्राप्त कर लेता है। इतना ही नहीं, (अतिवृष्टि आदि) ईतियोंका नाश होता है और प्रियजनोंसे कभी वियोग नहीं होता
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏—ဖာလ္ဂုန (အာရ္ဂျုန) ၏ လုပ်ရပ်များကို သတိရမြင်ယောင်ခြင်းဖြင့် အပြစ်အားလုံး ပျက်စီးကာ စည်းစိမ်အမျိုးမျိုး ပေါ်ပေါက်လာ၏။ တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်နေရသော်လည်း ရန်သူတို့အပေါ် အောင်နိုင်ခြင်းကို ရရှိနိုင်၏။
Verse 4
ईतय: सम्प्रणश्यन्ति न वियोग: प्रिये जने,अर्जुनके चरित्रका स्मरण करनेसे सारे पाप नष्ट हो जाते हैं, सब प्रकारकी सम्पदाएँ प्राप्त होती हैं और मनुष्य अकेला या असहाय होनेपर भी शत्रुओंपर विजय प्राप्त कर लेता है। इतना ही नहीं, (अतिवृष्टि आदि) ईतियोंका नाश होता है और प्रियजनोंसे कभी वियोग नहीं होता
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏—အာရ္ဂျုန၏ အကျင့်အကြံနှင့် လုပ်ရပ်များကို သတိရမြင်ယောင်ခြင်းဖြင့် အပြစ်အားလုံး ပျက်စီးကာ စည်းစိမ်အမျိုးမျိုးကို ရရှိ၏။ တစ်ယောက်တည်း သို့မဟုတ် အထောက်အပံ့မရှိသော်လည်း ရန်သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်၏။ ထို့ပြင် မိုးလွန်ကဲခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည့် အန္တရာယ်ကပ်ဘေးများလည်း ပျောက်ကွယ်ကာ ချစ်ခင်သူတို့နှင့် ခွဲခွာရခြင်း မရှိတော့။
Verse 5
श्रुत्वा वैराटकं पर्व वासांसि विविधानि च | हिरण्यं धान्यं गावश्व दद्याद् वित्तानुसारत:,विराटपर्वकी कथा सुनकर अपने वैभवके अनुसार भाँति-भाँतिके वस्त्र, सुवर्ण, धान्य और गौ--ये वस्तुएँ देवताओंकी प्रसन्नताके लिये श्रेष्ठ ब्राह्मणोंको दान करनी चाहिये। वाचकके भलीभाँति संतुष्ट होनेपर सब देवता संतुष्ट होते हैं। तत्पश्चात् यथाशक्ति घी और मिश्री मिलायी हुई खीरका ब्राह्णोंको भोजन करावे। इस विधिसे विराटपर्व सुननेपर श्रोताको उत्तम फलकी प्राप्ति होती है
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «ဝိရာဋပရဝ» ကို နားထောင်ပြီးလျှင် မိမိ၏အင်အားအလိုက် အမျိုးမျိုးသောအဝတ်အစားများ၊ ရွှေ၊ စပါးနှံနှင့် နွား၊ မြင်းတို့ကို ပေးလှူသင့်သည်။ သန့်ရှင်းသောဇာတ်တော်ကို နားထောင်ခြင်းသည် စေတနာလှူဒါန်းခြင်းနှင့် ဧည့်ခံကူညီခြင်းဖြင့်သာ ပြည့်စုံကာ၊ ထိုသို့ကောင်းမွန်သောဗြာဟ္မဏတို့ကို ဂုဏ်ပြုလှူဒါန်းခြင်းသည် နတ်တို့ကိုလည်း နှစ်သက်စေ၍ နားထောင်ခြင်း၏ကုသိုလ်ကို ပြည့်ဝစေသည်။
Verse 6
प्रीयते देवतानां वै दद्याद् वै द्विजमुख्यके । वाचके तु सुसंतुष्टे तुष्टा: स्यु: सर्वदेवता:,विराटपर्वकी कथा सुनकर अपने वैभवके अनुसार भाँति-भाँतिके वस्त्र, सुवर्ण, धान्य और गौ--ये वस्तुएँ देवताओंकी प्रसन्नताके लिये श्रेष्ठ ब्राह्मणोंको दान करनी चाहिये। वाचकके भलीभाँति संतुष्ट होनेपर सब देवता संतुष्ट होते हैं। तत्पश्चात् यथाशक्ति घी और मिश्री मिलायी हुई खीरका ब्राह्णोंको भोजन करावे। इस विधिसे विराटपर्व सुननेपर श्रोताको उत्तम फलकी प्राप्ति होती है
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «နတ်တို့ကိုနှစ်သက်စေရန် အထူးမြတ်သောဗြာဟ္မဏတို့အား အမှန်တကယ် လှူဒါန်းသင့်၏။ ဇာတ်တော်ရွတ်ဖတ်သူ (ဝာစက) ကို အပြည့်အဝ စိတ်ကျေနပ်စေသော် နတ်အားလုံးလည်း ကျေနပ်ကြ၏» ဟု။ ဤကဗျာသည် သန့်ရှင်းသောနားထောင်ခြင်းကို ဂုဏ်ပြုလှူဒါန်းခြင်းနှင့် ဧည့်ခံခြင်းဖြင့် ဓမ္မကိစ္စအဖြစ် ပြည့်စုံစေကြောင်းကို ထင်ရှားစေသည်။
Verse 7
ब्राह्मणान् भोजयेच्छक्त्या पायसै: सर्पिषा सितै: । एवं श्रुते च वैराटे सम्यक् फलमवाप्नुयात्,विराटपर्वकी कथा सुनकर अपने वैभवके अनुसार भाँति-भाँतिके वस्त्र, सुवर्ण, धान्य और गौ--ये वस्तुएँ देवताओंकी प्रसन्नताके लिये श्रेष्ठ ब्राह्मणोंको दान करनी चाहिये। वाचकके भलीभाँति संतुष्ट होनेपर सब देवता संतुष्ट होते हैं। तत्पश्चात् यथाशक्ति घी और मिश्री मिलायी हुई खीरका ब्राह्णोंको भोजन करावे। इस विधिसे विराटपर्व सुननेपर श्रोताको उत्तम फलकी प्राप्ति होती है
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– မိမိ၏အင်အားအလိုက် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဂျီ (ghee) နှင့် သကြားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ချိုမြိန်ဆန်ပြုတ် (pāyasa) ဖြင့် ကျွေးမွေးသင့်၏။ ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသောနည်းအတိုင်း «ဝိရာဋ» ဇာတ်တော်ကို နားထောင်လျှင် နားထောင်သူသည် ထို၏ ပြည့်စုံမှန်ကန်သော အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။
Verse 282
दक्षिण भारतीय पाठसे लिये गये श्लोक--- २४९ (२२॥) ३३
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «ဤကဗျာသည် တောင်ပိုင်း (ဒက္ခိဏ) ပြန်လည်တည်းဖြတ်ပုံအတိုင်း ကိုးကားထားခြင်းဖြစ်ပြီး အပိုင်း ၂၂၊ အခန်းငယ် ၃၃ တွင် ရှလိုက ၂၄၉ ဟု အမှတ်စဉ်တပ်ထားသည်» ဟု။
Verse 2408
इस प्रकार व्यासनिर्मित श्रीमहाभारत नामक एक लाख श्लोकोकी संदहितानें विराटपर्वके अन्तर्गत वैवाहिकपर्वमें उत्तराविवाहविषयक बद्धत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ ७२ ॥ ऑट:आ छा () है अनुष्टुप् छन््द ( अन्य बड़े छनन््द ) बड़े छन्दोंका ३२ अक्षरोंके अनुष्टुप् मानकर गिननेपर कुल योग उत्तर भारतीय पाठसे लिये गये श्लोक-- २१२५ (१९८ ) २८३
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– ဤသို့ဖြင့် ဗျာသက စီရင်တော်မူသော «သီရိ မဟာဘာရတ» ဟူသော ရှလိုက တစ်သိန်းပါဝင်သည့် မဟာကဗျာကြီး၏ «ဝိရာဋပရဝ» အတွင်းရှိ «ဝိုင်ဝါဟိက» အပိုင်း၊ ဥတ္တရာ၏ မင်္ဂလာအကြောင်းကို ဆောင်ရွက်သော အခန်း ၇၂ သည် ပြီးဆုံး၏။ (ဤသည်မှာ Gītā Press ထုံးစံအတိုင်း အခန်းအဆုံးကို မှတ်သားသည့် ကော်လိုဖွန်ပုံစံ ပိတ်သိမ်းစာတမ်းဖြစ်သည်)။