Shloka 12
न देवा नासुरा: केचिन्न मनुष्या न राक्षसा: । गन्धर्वयक्षप्रवरा: सकिन्नरमहोरगा:,जिन अस्त्रोंको देवता, असुर, मनुष्य, राक्षस, गन्धर्व, यक्ष, किन्नर और बड़े-बड़े नाग भी नहीं जानते, उन सबका इन्हें ज्ञान है
na devā nāsurāḥ kecin na manuṣyā na rākṣasāḥ | gandharvayakṣapravarāḥ sa-kinnarā-mahoragāḥ ||
အာర్జုန်က ပြောသည်– «အချို့သော လက်နက်တို့ကို နတ်များလည်း မသိ၊ အသူရများလည်း မသိ၊ လူများလည်း မသိ၊ ရက္ခသများလည်း မသိ၊ ထူးချွန်သော ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် ယက္ခတို့လည်း မသိ၊ ကိန္နရများလည်း မသိ၊ အင်အားကြီးသော နဂါးများလည်း မသိကြ။ သို့သော် ဤသူသည် ထိုအားလုံးကို သိ၏။»
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
Extraordinary power—especially knowledge of astras—surpasses even many classes of beings, but its implied ethical frame is kṣatriya-dharma: such power is to be used with restraint and for rightful protection, not for pride or harm.
Arjuna is speaking in praise of a warrior’s unparalleled mastery of weapons, stating that even gods, demons, humans, rākṣasas, and other semi-divine beings do not know certain astras, whereas this person knows them all—highlighting the gravity of the martial situation in the Virāṭa episode.