Shloka 63
क्षमयन्तं तु राजानं पाण्डव: प्रत्यभाषत । चिरं क्षान्तमिदं राजन न मन्युर्विद्यते मम
kṣamayantaṃ tu rājānaṃ pāṇḍavaḥ pratyabhāṣata | ciraṃ kṣāntam idaṃ rājan na manyur vidyate mama ||
မင်းကြီးက ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်သော် ပाण्डဝ (ယုဓိဋ္ဌိရ) က ပြန်လည်ဆိုသည်– «အရှင်မင်းကြီး၊ ဤအမှုသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ခွင့်လွှတ်ပြီးသား ဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်သည် သည်းခံခြင်း၏ ဝတ္တရားကို ကြာရှည်စွာ ခံယူထားသဖြင့် မင်းကြီးအပေါ် အမျက်မရှိပါ»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣamā (forgiveness/forbearance) as a conscious dharmic discipline: one should release resentment rather than merely suppress it, especially when reconciliation is needed.
A king seeks pardon, and the Pāṇḍava—understood here as Yudhiṣṭhira—responds that the offense has already been forgiven and that he harbors no anger, reaffirming his long-held vow of forbearance.