यह शीघ्रतापूर्वक अस्त्र चलानेमें आचार्य द्रोणके शिष्योंमें प्रथम माना गया है। इस युद्धमें आज मैं इसे शीघ्र अस्त्र चलानेकी विपुल कलाका दर्शन कराऊँगा ।। नागकक्षा तु रुचिरा ध्वजाग्रे यस्य तिष्ठति । एष वैकर्तन: कर्णो विदित: पूर्वमेव ते,जिसकी ध्वजाके अग्रभागपर हाथी या उसकी साँकलके चिह्से युक्त पताका फहरा रही है, यह विकर्तनपुत्र कर्ण है। इससे तुम पहले ही परिचित हो चुके हो
yaḥ śīghratāpūrvakam astrāṇi calane ācārya-droṇasya śiṣyeṣu prathamo mataḥ। asmin yuddhe ’dya tam ahaṁ śīghrāstra-prayogasya vipulāṁ kalāṁ darśayiṣyāmi॥ nāgakakṣā tu rucirā dhvajāgre yasya tiṣṭhati। eṣa vaikartanaḥ karṇo viditaḥ pūrvam eva te॥
အာర్జုနက ပြောသည်– «ဤသူသည် အာචာရျ ဒြောဏာ၏ တပည့်များအနက် လျင်မြန်စွာ လက်နက်ပစ်ခတ်ရာတွင် အထက်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်။ ယနေ့ ဤစစ်ပွဲ၌ ငါသည် သူ့အား လျင်မြန်လက်နက်အသုံး၏ ကျယ်ပြန့်သော အနုပညာကို မြင်တွေ့စေမည်။ ထီးတံထိပ်တွင် ဆင်နှင့် ဆင်ချိန်း၏ လှပသော သင်္ကေတပါသော အလံကို ထမ်းထားသူ—သူသည် ဝိကရ္တန၏ သား ကර්ဏ (ကာရ္ဏ) ဖြစ်ပြီး၊ သင်တို့အတွက် ယခင်ကတည်းက သိပြီးသားပင်»။
अजुन उवाच
Even amid hostility, a warrior is expected to recognize an opponent’s excellence and meet it with disciplined skill; prowess is acknowledged, yet directed toward one’s duty in battle.
Arjuna identifies Karṇa by his distinctive banner emblem and declares his intent to confront him, forcing Karṇa to demonstrate his famed speed and mastery in weapon deployment.