Shloka 12
कर्णकक्षविषाणेषु अन्तरोष्ठेषु चैव ह मर्मस्वड्रेषु चाहत्यापातयत् समरे गजान्,अब अर्जुन युद्धभूमिमें गजराजोंके कान, कक्ष, दाँत, निचले ओठ तथा अन्य मर्मस्थानोंमें बाण मारकर उन्हें धराशायी करने लगे
karṇakakṣaviṣāṇeṣu antarōṣṭheṣu caiva ha marmasv aḍreṣu cāhatyāpātayat samare gajān
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– စစ်မြေပြင်အလယ်၌ အာဂျုနသည် ဆင်များ၏ အားနည်းရာနေရာများ—နား၊ ဘေးဖက်(လက်ခေါင်းအနီး)၊ ဆင်စွယ်၊ အောက်နှုတ်ခမ်းနှင့် အခြား မರ್ಮနေရာများ—ကို မြားဖြင့် ထိုးနှက်ကာ မর্মထိခိုက်သဖြင့် ဆင်ကြီးများကို မြေပြင်ပေါ် လဲကျစေ하였다။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh realism of dharma in warfare: a warrior’s responsibility is to neutralize danger effectively. Targeting marma-points shows disciplined skill aimed at ending the threat swiftly, rather than prolonging suffering or fighting for mere spectacle.
During the battle episode in Virāṭa Parva, Arjuna shoots arrows at elephants, striking their ears, flanks, tusks, lower lips, and other vital spots, causing the great elephants to fall on the battlefield.