Shloka 17
कृपवाक्यं तथा नीत्युपदेशः
Kṛpa’s Counsel and a Discourse on Statecraft
नासूयको न चापीर्षुर्नाभिमानी न मत्सरी । भविष्यति जनस्तत्र स्वयं धर्ममनुव्रत:,“वहाँ कोई न तो दूसरेके दोष देखनेवाला होगा और न ईर्ष्यालु। न किसीमें अभिमान होगा और न मार्त्सर्य (द्वेष)। वहाँके सब लोग स्वयं ही धर्ममें तत्पर होंगे
nāsūyako na cāpīrṣur nābhimānī na matsarī | bhaviṣyati janas tatra svayaṃ dharmam anuvrataḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– «ထိုနေရာ၌ မည်သူမျှ အခြားသူ၏ အပြစ်ကို ရှာဖွေဝေဖန်သူ မဟုတ်ကြ၊ မည်သူမျှ မနာလိုမဖြစ်ကြ။ မည်သူမျှ မာနမကြီးကြ၊ မည်သူမျှ မုန်းတီးကောက်ကျစ်သော မလိမ္မာစိတ်ကို မထိန်းသိမ်းကြ။ ထိုအရပ်ရှိ လူတို့သည် ကိုယ်တိုင်ပင် ဓမ္မကို လိုက်နာကာ တရားသဘော၌ တည်ကြည်စွာ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A dharmic society is marked by inner restraint: absence of fault-finding (asūyā), jealousy (īrṣyā), pride (abhimāna), and malice (matsara). True righteousness is not forced externally; it is sustained when people willingly align themselves with dharma (svayaṃ dharmam anuvrataḥ).
Vaiśampāyana describes the moral character of the people in a particular place or realm being spoken of in the Virāṭa Parva context, emphasizing that the inhabitants naturally live without envy, arrogance, or spite and are self-motivated followers of dharma.