Shloka 17
Draupadī’s Grief at Seeing the Heroes in Disguise (द्रौपदी-विषादः / वेष-परिभव-वर्णनम्)
शतं दासीसहस्राणां यस्य नित्यं महानसे । पात्रीहस्तं दिवारात्रमतिथीन् भोजयन्त्युत
śataṁ dāsīsahasrāṇāṁ yasya nityaṁ mahānase | pātrīhastaṁ divārātram atithīn bhojayanty uta ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်ကြားသည်– သူ၏ မဟာမီးဖိုချောင်၌ အမှုထမ်းမိန်းကလေး တစ်သိန်းသည် နေ့ညမပြတ် ဧည့်သည်တို့ကို လက်၌ အိုးခွက်ကိုင်လျက် စားသောက်စေကြ၏။ ဤကဗျာသည် မင်း၏ အလွန်အမင်း စည်းစိမ်သာယာမှုကိုသာမက၊ အဓိကအားဖြင့် ဧည့်သည်ကို ဂုဏ်ပြုကြိုဆိုသော အတိသတ္ကာရ (atithi-satkara) ကို မပြတ်တမ်း ကျင့်သုံးခြင်းသည် သာသနာတရားနှင့် ကိုက်ညီသော အိမ်ထောင်ရှင်မှုနှင့် ရာဇဝတ္တရား၏ ထင်ရှားသော အမှတ်အသားဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds atithi-dharma—continuous hospitality to guests—as a hallmark of righteous prosperity. Wealth is portrayed as ethically meaningful when it sustains service, feeding, and social responsibility rather than mere display.
Vaiśampāyana describes a royal household where an immense staff in the great kitchen serves guests without interruption, day and night. The description functions as a narrative marker of the ruler’s grandeur and the established custom of honoring and feeding visitors.