Shloka 20
द्रौपद्याः भीमसेन-प्रबोधनम्
Draupadī Awakens Bhīmasena
(यस्य चार्द्रस्य वृक्षस्य शीतच्छायां समाश्रयेत् । न तस्य पर्ण द्रुह्मेत पूर्ववृत्तमनुस्मरन् ।।
yasya cārdrasya vṛkṣasya śītacchāyāṃ samāśrayet | na tasya parṇa-druhmet pūrvavṛttam anusmaran ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်။ “စိမ်းလန်းသန်မာသော သစ်ပင်၏ အေးမြသော အရိပ်အောက်၌ ခိုလှုံနေခဲ့သူသည် ထိုသစ်ပင်ကို မသစ္စာဖောက်သင့်—ရွက်တစ်ရွက်ကိုတောင် မထိခိုက်စေသင့်။ အရင်က ပြုခဲ့သော ကျေးဇူးကို သတိရလျက် ကာကွယ်သင့်သည်။” ဤမက်စီမသည် ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်းနှင့် အားကိုးနေရသော အကျိုးပြုသူ/ကာကွယ်သူကို မဖောက်ပြန်ရဟူသော သဘောတရားကို အထူးသဖြင့် ထောက်ပြသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
One must not betray a benefactor or protector after receiving shelter and benefit from them; even minimal harm is unethical. The verse frames gratitude as a dharmic obligation: remembering past help (pūrvavṛtta) should lead to active protection rather than exploitation.
In the Virāṭa-parvan context, the saying functions as a moral restraint: while living under another’s protection (like taking shade under a tree), one should not act treacherously toward that host. It supports the Pandavas’ need for restraint and careful conduct during their incognito stay.