Shloka 53
Arjuna’s Himalayan Departure and the Commencement of Severe Tapas
Janamejaya’s Inquiry; Sages Approach Śiva
तस्य मूर्धानमासाद्य पफालासिवरो हि सः । ततो वृक्ष: शिलाभिश्न योधयामास फाल्गुन:,परंतु उसके मस्तकसे टकराते ही वह उत्तम तलवार टूक-टूक हो गयी। तब अर्जुनने वृक्षों और शिलाओंसे युद्ध करना आरम्भ किया
tasya mūrdhānam āsādya phaḷāsivarō hi saḥ | tato vṛkṣaiḥ śilābhiś ca yodhayāmāsa phālgunaḥ ||
သို့ရာတွင် ထိုဓားက သူ၏ခေါင်းကို ထိမိသည့်အခါ အကောင်းဆုံးဓားသည် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲပျက်သွား하였다။ ထို့နောက် ဖာလ္ဂုန (အာర్జုန) သည် မလှုပ်မရှားမဟုတ်ဘဲ သစ်ပင်များနှင့် ကျောက်တုံးများကို ပစ်လွှတ်ကာ တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ပြုလုပ်하였다။
किरयात उवाच
Educational Q&A
When a preferred means fails, one should not abandon resolve; dharmic courage includes resourcefulness—continuing the rightful struggle with whatever means remain, without losing composure.
In the heat of combat, the attacker’s fine sword shatters upon striking the opponent’s head; Arjuna (Phālguna) then continues the fight by using trees and stones as weapons.