Shloka 15
Arjuna’s Himalayan Departure and the Commencement of Severe Tapas
Janamejaya’s Inquiry; Sages Approach Śiva
यथाशनेविंनिर्घोषो वज्रस्येव च पर्वते । तथा तयो: संनिपात: शरयोरभवत् तदा,जैसे पर्वतपर बिजलीकी गड़गड़ाहट और वज्रपातका भयंकर शब्द होता है, उसी प्रकार उन दोनों बाणोंके आघातका शब्द हुआ
yathāśanevinirghoṣo vajrasyeva ca parvate | tathā tayoḥ sannipātaḥ śarayor abhavat tadā ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်– «တောင်ပေါ်၌ မိုးကြိုး၏ ဟုန်ဟုန်မြည်သံနှင့် ဝဇ္ဇရ၏ ထိုးကျသံက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းသကဲ့သို့၊ ထိုအခါ ယောဓနှစ်ဦး၏ မြားနှစ်စင်း တိုက်မိရာမှလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် မြည်သံတစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာ၏»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse primarily heightens the ethical and emotional gravity of combat by likening human conflict to overwhelming natural forces; it underscores how martial encounters, driven by resolve and skill, can become as fearsome and consequential as lightning and the thunderbolt.
A fierce exchange is underway: the arrows of two opposing fighters meet mid-course or strike together, producing a terrifying, mountain-like reverberation—an image used to convey the power and intensity of their confrontation.