Shloka 2
उपोपविष्टा विद्वांस: सहिता: संशितव्रता: । ये तद्भक्ता वसन्ति सम वनवासे तपस्विन:
upopaviṣṭā vidvāṃsaḥ sahitāḥ saṃśitavratāḥ | ye tadbhaktā vasanti sama vanavāse tapasvinaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်– ပညာရှိတို့သည် တစ်စုတစ်စည်းတည်းဖြစ်ကာ လေ့ကျင့်ပြီးသား သီလဝတ္တများ၌ တည်ကြည်၍ အနီးအနားတွင် အတူတကွ ထိုင်ကြ၏။ တောထဲတွင် နေထိုင်စဉ် သူတို့ကို ချစ်ခင်လေးစားသဖြင့် အတူနေခဲ့သော တပသီတို့လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိကြ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် စည်းကမ်းတကျ စုဖွဲ့ထားသော အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ရပ်ကို ထင်ဟပ်စေပြီး—ပညာ၊ တပသ၊ သစ္စာရှိသော မိတ်သဟာယတို့က အကျင့်ဓမ္မအရ ခက်ခဲသော အလှည့်အပြောင်းတွင် မှန်ကန်သော အကြံပေးမှုကို ထောက်ပံ့နေသည်ကို ပြသ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that decisive moments should be approached in the company of the wise and the disciplined: learning (vidyā), austerity (tapas), and steadfast vows (vrata) create moral clarity, while devotion and loyal companionship sustain those undergoing hardship.
A group of learned, vow-observant ascetics—devoted to the Pāṇḍavas—are seated together with them during the forest exile. The gathering frames a consultative setting, preparing for counsel and decisions connected with the next phase of their ordeal.