Shloka 25
नापश्यत् तत्र किज्चित् स भूतमस्मिन् महावने । सव्यसाची ततः श्रान्त: पानीयं सो5भ्यधावत,जब उस विशाल वनमें उन्हें कोई भी हिंसक प्राणी नहीं दिखायी दिया, तब सव्यसाची अर्जुन थककर पानीकी ओर दौड़े
nāpaśyat tatra kiñcit sa bhūtam asmin mahāvane | savyasācī tataḥ śrāntaḥ pānīyaṃ so 'bhyadhāvat |
ထိုတောကြီးအတွင်း၌ သူသည် သတ္တဝါတစ်ကောင်မျှ မမြင်ရ။ ထို့နောက် စဗျသಾಚီ (အာဂျုန) သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လျက် ရေရှိရာသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွား၏—ယက္ခ၏ နီးကပ်လာမည့် ဓမ္မစမ်းသပ်မှုအတွက် အခင်းအကျင်းကို ခင်းကျင်းပေးသကဲ့သို့၊ အင်အားထက် ထိန်းချုပ်မှုနှင့် မှန်ကန်သောအကျင့်က ပိုအရေးကြီးလာမည်။
यक्ष उवाच
Educational Q&A
The verse prepares the ethical frame of the Yakṣa episode: physical prowess and urgency (thirst, fatigue) must be governed by discernment and restraint, because unseen moral law can overrule visible power.
Arjuna searches the vast forest and finds no creature; exhausted, he rushes toward the water source—an action that leads into the Yakṣa’s intervention and the subsequent dharma-testing dialogue.