Shloka 12
Rāma’s Abhiṣeka Plan, Kaikeyī’s Boon, and the Initiation of the Exile
Mārkaṇḍeya’s Account
बिशभ्रच्चानियतं वेषमुन्मत्त इव पाण्डव । विकच: परुषा वाचो व्याहरन् विविधा मुनि:,पाण्डुनन्दन! दुर्वासा मुनि पागलोंकी तरह अटपटा वेष धारण किये, मूँड़ मुड़ाये और नाना प्रकारके कटु वचन बोलते हुए उस आश्रममें पधारे
bibhraś cāniyataṃ veṣam unmatta iva pāṇḍava | vikaśaḥ paruṣā vāco vyāharan vividhā muniḥ || pāṇḍunandana! durvāsā muniḥ pāgalon kī tarah aṭpaṭā veṣa dhāraṇ kiye, mūṇḍ muḍāye aur nānā prakār ke kaṭu vacan bolte hue us āśram meṃ padhāre |
ဗျာသက မိန့်ကြားသည်– “အို ပाण्डဝသား၊ ဒုရ္ဝာသာ မုနိသည် ထိုအာရှရမ်သို့ စိတ်မမှန်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မညီမညာ မသန့်မရှင်းသော ဝတ်စုံအပြင်အဆင်ဖြင့် ရောက်လာခဲ့သည်။ ခေါင်းကိုလည်း ရိတ်ထားပြီး ကြမ်းတမ်းသော စကားမျိုးစုံကို ပြောဆိုလျက်ရှိ၏။” ဤပိုဒ်သည် အကြီးမားဆုံး တပသီတစ်ဦးသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသကဲ့သို့ ထင်ရနိုင်သော်လည်း၊ သူ၏ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် အိမ်ရှင်၏ သည်းခံမှု၊ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုနှင့် ဓမ္မ၌ တည်ကြည်မှုကို စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Outer appearance and abrasive speech do not always indicate inner worth; the arrival of a formidable ascetic like Durvāsā functions as a dharmic test—especially of hospitality (atithi-satkara), patience, and self-restraint in the face of provocation.
Vyāsa narrates that the sage Durvāsā comes to the hermitage in an odd, unkempt guise—shaven-headed and speaking harshly—setting the stage for a tense encounter in which the hosts’ conduct and adherence to dharma will be tested.