Mahabharata 3.21.3 — Vana Parva, Adhyaya 21, Shloka 3
Dvārakā’s Distress and the Saubha Engagement (द्वारकाव्यग्रता तथा सौभयुद्धम्)
तानाशुगैरापततो5हमाशु निवार्य हन्तुं खगमान् ख एव । द्विधा त्रिधा चाच्छिदमाशुमुक्ति- स्ततो<न्तरिक्षे निनदो बभूव
tān āśugair āpatato ’ham āśu nivārya hantuṃ khagamān kha eva | dvidhā tridhā cācchidam āśumuktis tato ’ntarikṣe ninado babhūva ||
အဲဒီ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာသော ရန်သူတို့ ရောက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ငါသည် လျင်မြန်သော မြားများဖြင့် ချက်ချင်းတားဆီးကာ ကောင်းကင်လှည့်လည်သော ရန်သူတို့ကို အာကာသထဲ၌ပင် သတ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်하였다။ ငါ၏ မြန်မြန်လွှတ်သော မြားများကြောင့် သူတို့ကို နှစ်ပိုင်းသုံးပိုင်း ခွဲဖြတ်ပစ်ရာ အလယ်ကောင်းကင်တစ်လျှောက် ကြီးမားသော ဆူညံသံ ပေါ်ထွန်းလာ၏။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights protective force used with decisiveness: the speaker first restrains the oncoming threat and then neutralizes it swiftly. Ethically, it frames violence as defensive—aimed at stopping harm rather than indulging aggression.
Vāyu describes an aerial confrontation: hostile ‘sky-goers’ rush in, and he counters them with fast arrows, cutting them into pieces mid-air. The result is a loud uproar resounding through the atmosphere.
Ask anything about this verse
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.