Shloka 48
Bhīmasena–Hanūmān Saṃvāda: The Tail Test and the Divine Path
तलप्रहारैरन्यांश्व॒ व्यहनत् पाण्डवो बली । ते वध्यमाना भीमेन सिंहव्याप्रतरक्षव:
talaprahārair anyāṁś ca vyahanat pāṇḍavo balī | te vadhyamānā bhīmena siṁhavyāghratarakṣavaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– အင်အားကြီးသော ပাণ্ডဝသည် လက်ဖဝါးဖြင့် ထိုးနှက်ကာ အခြားသူတို့ကိုပါ ချေမှုန်းလေ၏။ ဘီမက ဆက်လက် သတ်ဖြတ်နေစဉ်၊ ခြင်္သေ့၊ ကျား၊ ဝက်ဝံကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော ရန်သူတို့ပင် မိမိတို့၏ ရက်စက်မှုရှိသော်လည်း လဲကျသွားကြ၏။ ဤသည်မှာ ကြမ်းအားနှင့် သားကောင်လိုက်သတ်သည့် ဒေါသသည် တရားသော အကြောင်းအရာအတွက် စည်းကမ်းရှိသော သတ္တိရှေ့တွင် မတည်နိုင်ကြောင်းကို ပြသသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that mere ferocity and animal-like aggression are insufficient against steadfast strength and disciplined courage aligned with a just purpose; ethical force in narrative terms is portrayed as overcoming brute predation.
Vaiśampāyana narrates that Bhīma, the mighty Pāṇḍava, strikes down additional opponents with powerful palm-blows; the enemies, described as fierce like lions, tigers, and bears, are being killed by him in the course of the fight.