Shloka 9
Ṛśyaśṛṅgopākhyāna-praveśaḥ — Lomāśa narrates the origins of Ṛśyaśṛṅga and the Anga drought (ऋश्यशृङ्गोपाख्यान-प्रवेशः)
पहलेकी बात है, इस ऋषभकूटपर ऋषभनामसे प्रसिद्ध एक तपस्वी रहते थे। उनकी आयु कई सौ वर्षोकी थी। वे तपस्वी होनेके साथ ही बड़े क्रोधी थे ।। स वै सम्भाष्यमाणो<न्यै: कोपाद् गिरिमुवाच ह | य इह व्याहरेत् कश्िदुपलानुत्सूजेस्तथा
pūrvakī bātā hai, iha ṛṣabhakūṭe ṛṣabhanāmā prasiddha ekaḥ tapasvī nyavasat | tasya vayaḥ śatāni bahūni āsan | sa tapasvī san mahākrodhanaś ca āsīt || sa vai sambhāṣyamāṇo'nyaiḥ kopād girim uvāca ha | ya iha vyāharet kaścid upalān utsṛjet tathā ||
လောမသက ပြောသည်—“ရှေးကာလ၌ ဤ Ṛṣabhakūṭa တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် Ṛṣabha ဟု ကျော်ကြားသော တပသီတစ်ဦး နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ရာနှင့်ချီသော နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှည်ခဲ့သည်။ တပသီဖြစ်သော်လည်း အလွန်ဒေါသကြီးသူ ဖြစ်하였다။ တစ်ခါတစ်ရံ အခြားသူများက သူနှင့် စကားပြောနေစဉ်၊ ဒေါသကြောင့် သူသည် တောင်ကိုပင် မိန့်ကြား၍—‘ဤနေရာ၌ မည်သူမဆို စကားတစ်လုံး ထွက်ဆိုလျှင် ချက်ချင်း ကျောက်တုံးများကို ပစ်ချ (တိတ်ဆိတ်ခြင်း/ပြစ်ဒဏ်အဖြစ်) ရမည်’ ဟု ကြမ်းတမ်းသော စည်းကမ်းတစ်ရပ်ကို ဒေါသမှ မွေးဖွားစွာ ချမှတ်ခဲ့သည်။”
लोगमश उवाच