Shloka 60
Dambhodbhava, Nara-Nārāyaṇa, and the Counsel to Abandon Hubris
Udyoga-parva 94
क्षत्रधर्मादमेयात्मा नाकम्पत युधिष्ठिर: । उस दयनीय अवस्थामें पहुँचकर अपनी महारानी कृष्णाको सभामें (तिरस्कारपूर्वक) लायी गयी देखकर भी महामना युधिष्ठिर अपने क्षत्रियधर्मसे विचलित नहीं हुए ।।
kṣatradharmād ameyātmā nākampata yudhiṣṭhiraḥ | ahaṃ tu tava teṣāṃ ca śreya icchāmi bhārata ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်—စစ်သူရဲ၏ ဓမ္မ (က்ஷတ္တရဓမ္မ) တွင် တည်ကြည်သော မဟာစိတ်ရှိ ယုဓိဋ္ဌိရသည် မိမိမဟာမိဖုရား ကృష్ణာကို မင်းဆောင်သို့ အရှက်တကွဲအကျိုးနည်းစွာ ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်ရသော်လည်း မလှုပ်ရှားမယိမ်းယိုင်ခဲ့။ သို့သော် ဗာရတသားရေ၊ ငါသည် သင်နှင့် သူတို့နှစ်ဖက်လုံး၏ ကောင်းကျိုးကိုသာ လိုလား၏—သင်၏ ပြည်သူအားလုံးကို ဓမ္မ၊ စည်းစိမ်နှင့် သုခမှ မဝေးကွာစေပါနှင့်။ ယခုအခါ သင်သည် ပျက်စီးခြင်းကို အမြတ်ဟု ထင်မှတ်ကာ အကျိုးအမြတ်အမှန်ကို မိမိအတွက် အန္တရာယ်ဟု မှားယွင်းစွာ မြင်နေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True kingship and ethical judgment prioritize śreyas—lasting welfare grounded in dharma—over short-term, self-centered calculations. A ruler should not, through delusion or pride, deprive the people of dharma, artha, and sukha by mistaking ruin for gain.
The narrator (Vaiśampāyana) highlights Yudhiṣṭhira’s unwavering adherence to kṣatriya-dharma and then frames a counsel addressed to a Bhārata king: seek mutual welfare, avoid policies that harm the realm, and recognize that the present course confuses true benefit with harm.