Shloka 54
उद्योगपर्व — अध्याय ९३: कृष्णस्य धृतराष्ट्रोपदेशः
Kṛṣṇa’s Counsel to Dhṛtarāṣṭra in the Assembly
अलसीके फूलकी भाँति मनोहर श्याम कान्तिवाले पीताम्बरधारी श्रीकृष्ण उस सभाके मध्यभागमें स्वर्ण-पात्रमें रखी हुई नीलमणिके समान शोभा पा रहे थे ।।
tatas tṛṣṇīṁ sarvam āsīd govinda-gata-mānasam | na tatra kaścit kiñcid vā vyājahāra pumān kvacit ||
ထို့နောက် အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွား၏၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာရှိသူအားလုံး၏ စိတ်သည် ဂိုဝိန္ဒထံ၌သာ စူးစိုက်နေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအစည်းအဝေး၌ မည်သူမျှ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို စကားတစ်လုံးတောင် မပြောကြ—လေးစားမှုနှင့် အတွင်းစိတ်အာရုံစိုက်မှုမှ ပေါက်ဖွားသော တိတ်ဆိတ်မှုဖြစ်၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of inner composure and reverence: when attention is gathered upon what is highest (Govinda), restless speech subsides. Silence here signifies self-restraint and a collective recognition that wise counsel and dharma arise from a mind made steady, not from impulsive talk.
In the midst of the assembly, everyone becomes mentally absorbed in Govinda (Kṛṣṇa). As a result, the entire gathering turns quiet—no one speaks anywhere—marking a moment of awe and concentrated attention before the next developments in the diplomatic and war-preparatory events of the Udyoga Parva.