Shloka 19
Udyoga Parva Adhyāya 92: Kṛṣṇasya sabhāpraveśaḥ
Krishna’s Entry into the Royal Assembly
अहापयन् पाण्डवार्थ यथाव- च्छमं कुरूणां यदि चाचरेयम् | पुण्यं च मे स्थाच्चरितं महात्मन् मुच्येरंश्न कुरवो मृत्युपाशात्,महात्मन्! यदि मैं पाण्डवोंके स्वार्थमें बाधा न आने देकर कौरवों तथा पाण्डवोंमें यथायोग्य संधि करा सकूँगा तो मेरे द्वारा यह महान् पुण्यकर्म बन जायगा और कौरव भी मृत्युके पाशसे मुक्त हो जायँगे
apāyan pāṇḍavārthaṃ yathāvacchamaṃ kurūṇāṃ yadi cācareyam | puṇyaṃ ca me syāc caritaṃ mahātman mucyeran kuravo mṛtyupāśāt ||
မဟာတ္မန်၊ ပाण्डဝတို့၏ တရားသင့်သော အကျိုးကို မတားဆီးဘဲ၊ ကုရုနှင့် ပाण्डဝတို့အကြား သင့်လျော်သကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ငါ ဆောင်ရွက်နိုင်လျှင်၊ ငါ့အပြုအမူသည် မဟာပုဏ္ဏကံ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ကုရုတို့လည်း သေမင်း၏ ကြိုးကွင်းမှ လွတ်မြောက်ကြလိမ့်မည်။
(वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Seeking a just and fitting peace—without sacrificing rightful claims—is presented as a high dharmic act that generates puṇya and can avert mass destruction (symbolized as release from the ‘noose of death’).
The speaker expresses an intention to mediate: to protect the Pāṇḍavas’ legitimate interests while arranging an appropriate settlement with the Kurus, hoping thereby to prevent the fatal consequences of war.