Shloka 91
विदुरस्य कृष्णं प्रति शमोपदेशः
Vidura’s Counsel to Krishna on the Limits of Peace
इति श्रीमहा भारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानपर्वणि श्रीकृष्णदुर्योधनसंवादे एकनवतितमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate udyogaparvaṇi bhagavadyānaparvaṇi śrīkṛṣṇaduryodhanasaṃvāde ekanavatitamo 'dhyāyaḥ
ဤသို့ဖြင့် သရီမဟာဘာရတ၏ ဥဒ္ယောဂပર્વ၌ ပါဝင်သော ဘဂဝဒ္ယာနပర్వအတွင်း၊ သရီကృష్ణနှင့် ဒုရ്യောဓနတို့၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုကို အကြောင်းပြုသော ကိုးဆယ်တစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။ ဤကော်လိုဖွန်သည် ဤယူနစ်၏ အဆုံးကို မှတ်သားစေပြီး၊ ကృష్ణ၏ အကြံဉာဏ်နှင့် ဒုရ്യောဓန၏ တုံ့ပြန်မှုတို့ကို စစ်သို့သွားရာလမ်းပေါ်ရှိ အရေးကြီးသော ဓမ္မနှင့် နိုင်ငံရေး အလှည့်အပြောင်းအဖြစ် ထင်ရှားစေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the line itself teaches by framing the preceding exchange as a complete moral episode: Kṛṣṇa’s dharmic counsel and Duryodhana’s stance are presented as a decisive ethical test in which diplomacy is offered before violence, and refusal of righteous compromise becomes a cause for inevitable conflict.
The narrator signals the close of the chapter and identifies its placement: within Udyoga Parva, in the Bhagavad-yāna section, concluding the Kṛṣṇa–Duryodhana dialogue. It functions as an editorial marker that the diplomatic conversation has reached a formal endpoint.