Shloka 13
अध्याय ७५ — दैव-पुरुषकार-समन्वयः
Reconciling Contingency and Human Effort
अथ चेन्मां न जानासि सूर्यस्येवोद्यत: प्रभाम्
atha cen māṃ na jānāsi sūryasyevodyataḥ prabhām
အကယ်၍ သင်သည် ငါ့ကို မသိသေးလျှင်၊ နေမင်းကဲ့သို့ ထွန်းတောက်၍ ထင်ရှားစွာ မြင့်တက်လာသော ငါ့ရောင်ခြည်ကို ကြည့်လော့။ ဤစကားသည် မိမိ၏ မှန်ကန်သော အတ္တလက္ခဏာနှင့် ဓမ္မအပေါ် အ दृঢ়ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြေညာခြင်းဖြစ်သည်—ငါ့ရှိနေခြင်းကို မလျစ်လျူရှုနိုင်၊ မလျော့တွက်နိုင်၊ ငါ့အင်အားသည် မာနနှင့် အဓမ္မအပေါ် သတိပေးသံဖြစ်သည်။
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes unmistakable moral and personal presence: true strength and rightful resolve cannot be concealed or dismissed; it stands forth openly like the rising sun, warning against misrecognition born of pride or hostility.
Bhīma is speaking in a tense pre-war context, asserting his identity and power. He challenges the other party’s failure (real or feigned) to recognize him, using the sun’s rising brilliance as a forceful comparison.