Shloka 4
Sañjaya’s Knowledge of Keśava and the Discipline of Indriya-nigraha (संजयस्य केशवज्ञानम्—इन्द्रियनिग्रह-उपदेशः)
कौरवोंपर उसका प्रभाव प्रकट नहीं है। पाण्डवोंको वह अत्यन्त प्रिय है। वह सबके सार-असारभूत बलको जाननेमें समर्थ और तेज:पुंजसे प्रकाशित होनेवाला है ।।
narakaṁ śambaraṁ caiva kaṁsaṁ caidyaṁ ca mādhavaḥ | jitavān ghorasaṅkāśān krīḍann iva mahābalaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– “၎င်း၏ သက်ရောက်မှုသည် ကောရဝတို့အပေါ် ထင်ရှားမပေါ်လွင်သော်လည်း ပाण्डဝတို့အတွက်မူ အလွန်ချစ်ခင်ရသော အရာဖြစ်သည်။ လူအပေါင်းတို့၏ အနှစ်သာရရှိသော အင်အားနှင့် အလွတ်အပေါက်အင်အားကို သိမြင်နိုင်ပြီး တေဇောပုဉ္ဇကဲ့သို့ ထွန်းလင်းတောက်ပသည်။ ထို့ပြင် မဟာဗလရှိသော မာဓဝ (သီရိကృష్ణ) သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ထင်ရသော နရကာဆုရ၊ သမ္ဘရ၊ ကံဆ၊ နှင့် ချိုင်ဒျ (ရှီရှုပာလ) တို့ကိုပင် ကစားသကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခဲ့သည်။”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights Kṛṣṇa’s effortless supremacy over terrifying forces, implying that power aligned with dharma is steady, controlled, and used to restrain adharma rather than to indulge in cruelty or ego.
Sañjaya praises Kṛṣṇa by recalling his past victories over major enemies—Narakāsura, Śambara, Kaṁsa, and Śiśupāla—presenting him as a decisive protector whose strength makes even dreadful opponents seem easy to overcome.