Shloka 156
Drupada’s Instruction to the Purohita for the Kaurava Embassy (द्रुपदोपदेशः दूतप्रेषणम्)
विभेत्स्यति मनांस्येषामिति मे नात्र संशय: । आप धर्मपरायण तो हैं ही
vibhetsyati manāṁsy eṣām iti me nātra saṁśayaḥ | āpa dharmaparāyaṇa to haiṁ hī, vahāṁ dharmānukūla bartāv karate hue kauravakule meṁ jo kṛpālu vṛddha puruṣa haiṁ, unake samakṣa pūrvapuruṣoṁdvārā ācarita kuladharmakā pratipādana evaṁ pāṇḍavoṁ ke kleśoṁ kā varṇana kījiye gā | isa prakāra āpa unakā mana duryodhanakī orase phoṛ leṁge, isameṁ mujhe koī saṁśaya nahīṁ hai
ဒြုပဒက ပြောသည်– «သူတို့၏နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားမည်ကို ငါ့စိတ်ထဲ၌ သံသယမရှိ။ သင်သည် ဓမ္မကို အားထားသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသို့ သွားလျှင် ဓမ္မနှင့်ညီသကဲ့သို့ ပြုမူလော့။ ကုရုမျိုးရိုး၏ ကရုဏာရှိသော အိုမင်းသူကြီးများရှေ့တွင် ဘိုးဘွားတို့ လိုက်နာခဲ့သည့် မျိုးရိုးဓမ္မကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြ၍ ပाण्डဝတို့ ခံစားခဲ့ရသော ဒုက္ခကလေးများကိုလည်း ရှင်းပြလော့။ ထိုသို့ပြုလျှင် သူတို့၏စိတ်ကို ဒုရ്യೋಧနဘက်မှ လှည့်ခွာစေမည်—ဤအပေါ် ငါ့တွင် သံသယမရှိ»။
दुपद उवाच
Educational Q&A
Dharma is advanced not only by force but by principled speech: appeal to ancestral norms (kuladharma), compassion, and the moral authority of elders to restrain wrongdoing and redirect a community away from an unjust leader.
Drupada advises a dharma-minded messenger/agent to approach the compassionate elders of the Kuru line, remind them of their ancestral duties, and recount the Pāṇḍavas’ sufferings so that the elders’ support shifts away from Duryodhana.