Shloka 8
Udyoga Parva Adhyāya 58 — Saṃjaya’s Audience and Kṛṣṇa’s Deterrent Counsel (संजय-प्रवेशः कृष्णवाक्यं च)
काज्चनं पादपीठं तु पार्थो मे प्रादिशत् तदा । तदहं पाणिना स्पृष्टवा ततो भूमावुपाविशम्
kāñcanaṃ pādapīṭhaṃ tu pārtho me prādiśat tadā | tad ahaṃ pāṇinā spṛṣṭvā tato bhūmāv upāviśam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ထိုအခါ ပါර්ထ (အာర్జုန) သည် ငါထိုင်ရန် ရွှေခြေတင်ခုံတစ်လုံးကို ညွှန်ပြ၏။ ငါသည် လက်ဖြင့် ထိရုံသာထိပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် ထိုင်လိုက်၏။ ဤအခိုက်အတန့်သည် သဉ္ဇယ၏ နှိမ့်ချမှုနှင့် ထိန်းသိမ်းတတ်မှုကို ဖော်ပြပြီး၊ လေးစားရသော မင်းသားရှေ့တွင် အလှအပထက် ရိုးရှင်းမှုကို ရွေးချယ်ကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ပြုမူခြင်းကို ပြသ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights humility and disciplined conduct: even when offered luxury by a noble host, one may choose simplicity to express respect, detachment, and propriety.
Arjuna gestures for Sañjaya to sit on a golden footstool, but Sañjaya only touches it and instead sits on the ground, signaling modesty and deference.