Shloka 10
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Brahmacarya and the Formless Brahman
Udyoga Parva 44
कामक्रोधौ पारतन्त्रयं परिवादो5थ पैशुनम् | अर्थहानिर्विवादश्न मात्सर्य प्राणिपीडनम्,काम, क्रोध, पराधीनता, दूसरोंके दोष बताना, चुगली करना, धनका (दुरुपयोगसे) नाश, कलह, डाह, प्राणियोंको कष्ट पहुँचाना
kāmakrodhau pāratantryaṃ parivādo 'tha paiśunam | arthahānir vivādaś ca mātsaryaṃ prāṇipīḍanam ||
သနတ်စုဇာတက မိန့်ကြားသည်— «ကာမနှင့် ကရောဓ, အခြားသူတို့အပေါ် မူတည်နေရခြင်း, အပြစ်ရှာခြင်းနှင့် အပြောအဆိုဖြင့် ထိုးနှက်ခြင်း, ငွေကြေးကို မသင့်လျော်စွာ သုံးစွဲ၍ ဆုံးရှုံးခြင်း, အငြင်းပွားရန်ဖြစ်ခြင်း, မနာလိုခြင်း, နှင့် သတ္တဝါတို့ကို နာကျင်စေခြင်း—ဤတို့သည် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဓမ္မမှ လူကို ဆွဲခေါ်ကာ ဖျက်ဆီးသည့် အကျိုးယုတ်အပြစ်များ ဖြစ်သည်»။
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Sanatsujāta lists key moral failings—desire, anger, dependence, fault-finding, slander, wasteful loss of wealth, quarrels, envy, and harming beings—as forces that destroy self-mastery and lead one away from dharma.
In the Udyoga Parva’s Sanatsujāta discourse, the sage instructs a royal listener on ethical discipline and inner governance, identifying specific vices that undermine righteous conduct and stable rule.