Shloka 17
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
एकैक: पर्युपास्ते ह मनुष्यान् मनुजर्षभ । लिप्समानोड्तरं तेषां मृगाणामिव लुब्धक:
ekaikaḥ paryupāste ha manuṣyān manujarṣabha | lipsamāno 'ntaraṃ teṣāṃ mṛgāṇām iva lubdhakaḥ ||
သနတ်စုဇာတက ပြော၏— «အို လူတို့အထဲက နွားထီးတော်မူသောသူ၊ ဤအပြစ်အနာဂတ်တို့သည် တစ်ခုချင်းစီ လူသားတို့ကို စောင့်ကြည့်ကာ ချောင်းမြောင်းနေကြ၏။ သူတို့အတွင်းရှိ အားနည်းရာ အပေါက်အဟာကို ရှာဖွေ၍—တောမုဆိုးက သမင်ကို ထိုးရန် အကွက်အခွင့်ကို စောင့်ကြည့်သကဲ့သို့—အခွင့်ရသည့်အခါ တစ်ခုချင်းစီက တိုက်ခိုက်လေသည်»။
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
One must remain vigilant about inner faults: they do not strike randomly, but watch for a moment of weakness (antara) and then overpower a person—just as a hunter waits for an opening to fell prey.
In Sanatsujāta’s instruction (Sanatsujātīya) within Udyoga Parva, he warns the listener that moral defects actively ‘stalk’ humans, seeking a lapse in awareness or restraint, and then attack when the opportunity appears.