Shloka 32
हंस–साध्यसंवादः, वाक्-निग्रहः, महाकुल-लक्षणम्, शान्ति-उपायः
Hamsa–Sādhya Dialogue; Restraint of Speech; Marks of Noble Lineage; Means to Peace
एतान् गुणांस्तात महानुभावा- नेको गुण: संश्रयते प्रसहा । राजा यदा सत्कुरुते मनुष्यं सर्वान् गुणानेष गुणो बिभर्ति
etān guṇāṁs tāta mahānubhāvān eko guṇaḥ saṁśrayate prasahā | rājā yadā satkurute manuṣyaṁ sarvān guṇān eṣa guṇo bibharti ||
ဝိဒုရက ဆိုသည်—“ချစ်သားရေ၊ ဤကြီးမြတ်သော အရည်အချင်းများအနက် တစ်ခုတည်းသော အရည်အချင်းရှိသည်။ ၎င်းသည် အခြားအရည်အချင်းအားလုံးကို အင်အားဖြင့် မိမိအောက်သို့ ဆွဲယူသကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။ မင်းကြီးက လူတစ်ယောက်ကို ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်သည့်အခါ ထိုရာဇဂုဏ်တော် (မင်း၏အလေးအနက်) သည် အရည်အချင်းအားလုံးကို ထမ်းဆောင်သူ ဖြစ်လာပြီး၊ လူ့မျက်စိတွင် အခြားသီလများထက် ပိုမိုတောက်ပကာ အားလုံးကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း စုစည်းပေးသည်။”
विदुर उवाच
Educational Q&A
Vidura highlights how public honor from a ruler can eclipse and effectively ‘carry’ other virtues in society’s perception: recognition by authority amplifies a person’s standing, sometimes more powerfully than intrinsic merit.
In Vidura’s counsel during the Udyoga Parva, he reflects on the dynamics of virtue and status, explaining to his listener that when a king publicly honors someone, that royal esteem becomes the dominant ‘quality’ that makes all other virtues appear brighter.