Shloka 31
हंस–साध्यसंवादः, वाक्-निग्रहः, महाकुल-लक्षणम्, शान्ति-उपायः
Hamsa–Sādhya Dialogue; Restraint of Speech; Marks of Noble Lineage; Means to Peace
अष्टौ गुणा: पुरुषं दीपयन्ति प्रज्ञा च कौल्यं च श्रुतं दमश्न । पराक्रमश्चाबहुभाषिता च दानं यथाशक्ति कृतज्ञता च
aṣṭau guṇāḥ puruṣaṃ dīpayanti prajñā ca kaulyaṃ ca śrutaṃ damaś ca | parākramaś cābahubhāṣitā ca dānaṃ yathāśakti kṛtajñatā ca ||
ဝိဒုရက သင်ကြားသည်—လူကို လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် ဓမ္မလမ်းပေါ်တွင် တောက်ပစေသော အရည်အချင်းရှစ်ပါးရှိသည်။ ထက်မြက်သော ဉာဏ်ပညာ၊ မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးနှင့် အကျင့်အကြံ၊ သာသနာတော်/သင်္ကြန်တော်မှ သင်ယူထားသော ပညာ၊ အာရုံထိန်းချုပ်မှု၊ ရဲရင့်သတ္တိ၊ စကားနည်းနည်းသာ ပြောတတ်ခြင်း၊ ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက် လှူဒါန်းခြင်း၊ နှင့် ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ဤသီလများသည် နိုင်ငံရေးတင်းမာမှုအလယ်၌ပင် ဓမ္မကို ထောက်တည်ပေးသော အလှဆင်အမှန်တကယ် ဖြစ်ကြသည်။
विदुर उवाच
Educational Q&A
A person’s true brilliance comes from cultivated virtues—wisdom, noble conduct, learning, self-control, courage, restrained speech, appropriate generosity, and gratitude—rather than from power or status alone.
In Vidura’s counsel during the Udyoga Parva’s tense pre-war diplomacy, he lists the virtues that should guide leaders and individuals, implicitly critiquing reckless pride and urging dharmic character as the basis of policy and conduct.