Shloka 5
अध्याय २९ — वासुदेव–संजय संवादः
Karma, Varṇa-Dharma, and the Ethics of Governance
न मर्मगां जातु वक्तासि रूक्षां नोपश्रुतिं कटुकां नोत मुक्ताम् । धर्मारामामर्थवतीमहिंस्रा- मेतां वाचं तव जानीम सूत,सूत! तुम्हारे मुखसे कभी कोई ऐसी बात नहीं निकलती, जो कड़वी होनेके साथ ही मर्मपर आघात करनेवाली हो। तुम नीरस और अप्रासंगिक बात भी नहीं बोलते। हम अच्छी तरह जानते हैं कि तुम्हारा यह कथन धर्मानुकूल होनेके कारण मनोहर, अर्थयुक्त तथा हिंसाकी भावनासे रहित है
yudhiṣṭhira uvāca |
na marmagāṃ jātu vaktāsi rūkṣāṃ nopśrutiṃ kaṭukāṃ nota muktām |
dharmārāmām arthavatīm ahiṃsrām etāṃ vācaṃ tava jānīma sūta, sūta ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– «အို စူတ၊ သင်၏ပါးစပ်မှ လူ၏အရေးကြီးရာကို ထိခိုက်စေသော ကြမ်းတမ်းခါးသီးသည့်စကား၊ သို့မဟုတ် မစဉ်းစားဘဲ လွှတ်ချလိုက်သည့်စကားမျိုး မထွက်ဖူး။ ထို့ပြင် အရသာမဲ့၍ မသက်ဆိုင်သောစကားလည်း မပြောတတ်။ သင်၏စကားသည် ဓမ္မနှင့်ကိုက်ညီ၍ သီလရှိသူတို့အတွက် နားဝင်ချို၊ အဓိပ္ပါယ်ရှိပြီး အန္တရာယ်ပြုလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကင်းကြောင်းကို ငါတို့ကောင်းကောင်းသိသည်»။
युधिछिर उवाच