अध्याय २९ — वासुदेव–संजय संवादः
Karma, Varṇa-Dharma, and the Ethics of Governance
इदं पुनर्वचन धार्त॑राष्ट्र सुयोधनं संजय श्रावयेथा: । यस्ते शरीरे हृदयं दुनोति काम: कुरूनसपत्नो<नुशिष्याम्,संजय! दुर्योधनको तुम मेरी यह बात पुनः सुना देना--“ तुम्हारे शरीरके भीतर मनमें जो यह अभिलाषा उत्पन्न हुई है कि मैं कौरवोंका निष्कण्टक राज्य करूँ, वह तुम्हारे हृदयको पीड़ा-मात्र दे रही है। उसकी सिद्धिका कोई उपाय नहीं है। हम ऐसे पौरुषहीन नहीं हैं कि तुम्हारा यह प्रिय कार्य होने दें। भरतवंशके प्रमुख वीर! तुम इन्द्रप्रस्थपुरी फिर मुझे ही लौटा दो अथवा युद्ध करो”
idaṃ punarvacanaṃ dhārtarāṣṭra suyodhanaṃ saṃjaya śrāvayethāḥ | yas te śarīre hṛdayaṃ dunoti kāmaḥ kurūn asapatno 'nuśiṣyām, saṃjaya |
«စဉ္ဇယာ၊ ဓೃತရာෂ္ဌရ၏ သား စုယောဓနထံ ငါ့သတင်းစကားကို ထပ်မံ ကြားစေပါ– “ကူရုတို့ကို ပြိုင်ဘက်မရှိ အုပ်စိုးလိုသော ဆန္ဒသည် သင်၏အတွင်း၌ ပေါ်ထွန်းလာ၍ သင်၏နှလုံးကိုသာ ညှဉ်းဆဲနေသည်။ ထိုဆန္ဒ ပြည့်စုံရန် နည်းလမ်းမရှိ။ ငါတို့သည် သင်နှစ်သက်သောအရာ ပြီးမြောက်စေရန် ခွင့်ပြုမည့် အားနည်းသူများ မဟုတ်။ ဘာရတမျိုး၏ ထိပ်သီးသူရဲကောင်းရေ—အိန္ဒြပရಸ್ಥကို ငါ့ထံ ပြန်ပေးလော့၊ မဟုတ်လျှင် စစ်ကို ရွေးချယ်လော့”»။
युधिछिर उवाच