Shloka 16
उद्योगपर्व — अध्याय २५: संजयदूतवाक्यम्
Sañjaya’s Envoy-Speech on Peace
तदैव मे संजय दीव्यतो< भू- न्मति: कुरूणामागत: स्यादभाव: । काव्यां वाचं विदुरो भाषमाणो न विन्दते यद् धार्तराष्ट्रात् प्रशंभाम्,संजय! जिस समय मैं जूआ खेल रहा था, उसी समयकी बात है, विदुरजी शुक्रनीतिके अनुसार युक्ति-युक्त वचन कह रहे थे, तो भी दुर्योधनकी ओरसे उन्हें प्रशंसा नहीं प्राप्त हुई। तभी मेरे मनमें यह विचार उत्पन्न हुआ था कि सम्भवत: कौरवोंका विनाशकाल समीप आ गया है
tadaiva me sañjaya dīvyato 'bhūn matiḥ kurūṇām āgataḥ syād abhāvaḥ | kāvyāṃ vācaṃ viduro bhāṣamāṇo na vindate yad dhārtarāṣṭrāt praśaṃbhām ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ငါသည် အန်စာကစားနေစဉ်တည်းကပင် ဤအတွေးသည် ငါ့စိတ်၌ ပေါ်လာခဲ့သည်—ကူရုတို့၏ ပျက်စီးကာလသည် နီးကပ်လာပြီဟု။ အကြောင်းမူကား နိုင်ငံရေးပညာအတိုင်း ဉာဏ်ပညာဖြင့် အကြံဉာဏ်ကောင်းများကို ပြောဆိုနေသော ဝိဒုရသည်ပင် ဓြိတရာရှ္ဋ္ရ၏ သားထံမှ ချီးမွမ်းသဘောတူညီမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရနိုင်ခဲ့။ အကြံကောင်းကို ပယ်ချသည့်အခါ၊ သီလဓမ္မသည် လက်ခံရာမရှိသည့်အခါ ပျက်စီးခြင်းသည် မဝေးတော့။
संजय उवाच
Educational Q&A
When wise and ethical counsel is offered but receives no respect from those in power, it signals moral collapse; such rejection of dharma and prudent policy (nīti) becomes a forewarning of collective ruin.
During the period associated with the dice-game, Vidura speaks carefully reasoned, policy-minded advice, yet Duryodhana offers him no approval. Observing this, Sanjaya concludes that the Kurus’ destruction is likely imminent.