Shloka 36
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
संरम्भादब्रवीद् राम: क्रोधपर्याकुलेक्षण:
saṃrambhād abravīd rāmaḥ krodha-paryākulekṣaṇaḥ | śatru-damana duryodhana! paraśurāmaḥ jīne krodha-bhare netrābhyāṃ paśyan mahā-roṣāveśam āgamya idaṃ vacaḥ uvāca | tathāpi ahaṃ priya-vacanaiḥ bhṛgu-śreṣṭhaṃ mahātmānaṃ punaḥ punaḥ śānta-bhāvāya prārthayām āsa; sa tu kathaṃcid api śāntaḥ na babhūva ||
ရာမက ပြောလေ၏— «ရန်သူနှိမ်နင်းသူ ဒုရ္ယောဓနာ! ပရာရှုရာမသည် ဒေါသပြည့်မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ကာ ပြင်းထန်သော ရိုင်းစိုင်းသည့် အမျက်တရားထဲမှ ဤစကားများကို ပြောခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ငါသည် ဘൃဂုဝంశ၏ အမြတ်ဆုံး မဟာတမားထိုသူကို ချိုသာနှစ်သက်ဖွယ် စကားများဖြင့် မကြာခဏ သက်သာစေကာ စိတ်ငြိမ်ရန် တောင်းပန်ခဲ့သော်လည်း မည်သို့မျှ မငြိမ်သက်နိုင်ခဲ့» ဟု။
राम उवाच
Educational Q&A
Even when confronted with intense wrath—especially from a revered ascetic—one should attempt conciliation through gentle speech and repeated appeals to calm. The passage highlights the ethical priority of self-restraint and peacemaking, while also acknowledging that anger can become ungovernable once it overwhelms discernment.
Parashurama (Rama) addresses Duryodhana, describing how Parashurama, eyes inflamed with anger, spoke in a burst of fury. The speaker reports that he repeatedly tried to pacify the Bhargava sage with pleasing words, but Parashurama would not calm down.