Shloka 30
अम्बोपाख्याने तापसानां विचारः तथा होत्रवाहनस्य उपदेशः
Ambā among ascetics; Hotravāhana directs her to Paraśurāma
तस्येयं फलनिर्व त्तियदापन्नास्मि मूढवत्,“उसीका यह फल प्राप्त हुआ है कि मैं एक मूर्ख स्त्री-की भाँति भारी आपत्तिमें पड़ गयी हूँ। भीष्मको धिक््कार है, विवेकशून्य हृदयवाले मेरे मन्दबुद्धि पिताको भी धिक्कार है, जिन्होंने पराक्रमका शुल्क नियत करके मुझे बाजारू स्त्रीकी भाँति जनसमूहमें निकलनेकी आज्ञा दी
tasyeyaṃ phalanirvṛttir yadāpannāsmi mūḍhavat
ဤသည်ပင် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာသော ခါးသီးသော အကျိုးတရားဖြစ်သည်—ငါသည် မိုက်မဲသော မိန်းမတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော အပဒ်အန္တရာယ်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီ။ ဘီရှ္မကို အရှက်တင်ပါစေ။ ထို့ပြင် အမြင်အာရုံမရှိသော စိတ်မသိမြင်သည့် ငါ့အဖ မိုက်မဲသူကိုလည်း အရှက်တင်ပါစေ—သူက သတ္တိကို ‘စျေးနှုန်း’ အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး လူအများရှေ့သို့ ငါ့ကို ရောင်းစားမည့် မိန်းမကဲ့သို့ ထုတ်ပြရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights moral accountability: when social codes treat a person as an object—setting a ‘price’ and displaying her before a crowd—the result is suffering and disgrace. It condemns thoughtless adherence to power and custom without compassion or discernment (viveka).
A woman (contextually, Amba in the Bhīṣma episode) laments her misfortune and denounces both Bhīṣma and her father. She frames her plight as the consequence of being treated like a commodity—her father’s decision to set a martial ‘bride-price’ and expose her publicly—leading to her calamity.