Shloka 10
अध्याय १२२ — कृष्णस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛṣṇa’s Ethical Counsel to Duryodhana
स्थान च प्रतिपन्नोडसि कर्मणा स्वेन निर्जितम् । अचल शाश्चतं पुण्यमुत्तमं ध्रुवमव्ययम्
sthānaṃ ca pratipanno 'si karmaṇā svena nirjitam | acalaṃ śāśvataṃ puṇyam uttamaṃ dhruvam avyayam ||
ယခု သင်သည် သင်၏ကိုယ်ပိုင် ကုသိုလ်ကံ—အကျိုးဖူးပြီးသော ကံ—ကြောင့် ထိုအခြေအနေကို ရောက်ရှိပြီ။ ၎င်းသည် မလှုပ်မယှက်၊ ခိုင်မြဲသော၊ အနန္တကာလတည်သော၊ သန့်ရှင်းမင်္ဂလာသော၊ အမြင့်မြတ်သော၊ တည်ကြည်သော၊ မပျက်မယွင်းသော အနေအထားဖြစ်သည်။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse affirms the ethical principle that one’s destiny—especially a higher, enduring state—is secured through one’s own karma aligned with dharma. True merit yields a stable, imperishable spiritual ‘place’ characterized by purity, excellence, and permanence.
Nārada addresses a listener and pronounces a confirmation/blessing: the person has already reached a supreme, eternal state earned by personal merit. The statement functions as a narrative assurance of the fruit of righteous action.